اتقان المقال فی احوال الرجال ٣٣٤؛ بهجه المقال فی شرح زبده الرجال ٧/٤٤١؛ تفسیر عیاشی ١/١١١؛ تنقیح المقال ٢/٣؛ التوحید ٥٦، ١٨٥، ٢٨٣؛ توضیح الاشتباه و الاشکال ٢٤٥؛ جامع الرواه ٢/١، ٢؛ الجامع فی الرجال ٢/٦٠٩؛ الخصال ٤٥٠؛ خلاصه الاقوال علامه حلی ٣٨٨؛ دایرهالمعارف تشیع ١٢/٢١٠-٢١١؛ الذریعه ٢٠/٣٦١؛ رجال ابن داوود ٤٩٢؛ رجال ابن غضایری ١٢؛ رجال برقی ٦٠؛ رجال طوسی ٤٢٠، ٤٩٠؛ رجال علامه حلی ٢٤٧؛رجال نجاشی ٨٦؛ صحیفه الصفا ١١٦؛ عوالم العلوم و المعارف ٢٤/٧٣٧؛ عیون اخبار الرضا ٢٥٤؛ فهرست طوسی ١٢٦؛ قاموس الرجال ٧/٣٠٠-٣٠١؛ کافی کلینی ١/١١٩؛ مجمع الرجال ٥/١٢-١٣؛ مختصر المقال فی معرفه الرجال ٥٥؛ مستدرک الوسائل ٢٦/٢٩٤؛ مستدرکات علم الرجال ٦/١٩٢؛ مسند الامام الکاظم (ع) ٣/٤٩٠؛ مشیخه التهذیب ٢٤/٢٤٩؛ معالم العلماء ٩٢؛ معجم رجال الحدیث ١٣/٢٦٨؛ معجم رجال الحدیث و ثقاته ٥/٢٥٤٦؛ المعجم الموحد لاعلام الصول الرجالیه ٢/١٨٥؛ المعین علی معجم رجال الحدیث ١/٣٦٨؛ المفید من معجم رجال الحدیث ٤٥٣؛ منتهی المقال ٥/١٨٦؛ منهج المقال ٢٥٨؛ موسوعه طبقات الفقهاء ٣/٤٢٧-٤٢٩؛ نخبه المقال فی تمییز الاسناد و الرجال ٢٣٤؛ نقد الرجال ٤/١٢ و ٥/١٨١؛ الوجیزه ١٦٠.

«فخر الدین اسعد گرگانی»

٠٠٠ – بعد ٤٤٦ه-.ق.

«فخر الدین اسعد گرگانی»، شاعر و داستان سرای قرن پنجم ه-. ق.، از نخستین ادبای فارسی سرای «جرجان» است.

از شرح زندگانی، زمان و مکان تولد و روی دادهای دوران حیات شاعر هیچ مطلبی در منابع وجود ندارد.

باتوجه به شهرتش به «گرگان»، همه بدون استثنا، شاعر را از مردم «گرگان» و خاندانش را گرگانی دانسته اند. همین شهرت سبب شده که برخی تولد و وفات وی را به «گرگان» زمین منسوب کنند.

اما برخی دیگر تولد وی را به «ملایر» نسبت می دهند. آنان به جهت آنکه شاعر از دژ «گوراب» سخن رانده است، وی را به روستای «کَرکان» در ده کیلومتری «گوراب ملایر» منسوب داشته اند.

به اعتقاد این دسته، «گرکان» یا «کرکان»، با گذشت زمان و به دلیل شهرت «گرگان»، به گرگانی تبدیل شده و وی به آن شهر بزرگ مشهور گشته است.

«گرکان» از توابع «آشتیان» در استان مرکزی، «اراک»، روستایی است که در گذشته های دور نام و شهرتی نداشت. در قرن ١٣ و ١٤ه-.ق. برخی بزرگان و خاندان «قریب»، سبب شهرت آن شدند.