اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٢٨ - «ابوسلیک گرگانی»

«ابوسلیک گرگانی»

قرن ٣ ه-.ق.

یکی از نخستین سرایندگان شعر پارسی، «ابوسلیک گرگانی» است. او آخرین شاعر دوره طاهریان و سامانیان و معاصر «عمر لیث صفاری» و «فیروز مشرقی» است.

«منوچهری دامغانی»، ابوسلیک را در شمار استادان بزرگ پیش از خود و در ردیف شاعران پرآوازه ی عرب و ایرانی مانند: «امرؤالقیس»، «لبید»، «اخطل»، «اعشی»، «ابونواس»، «رودکی» و... برشمرده است.

اشعار اندکی که از ابوسلیک برجای مانده است، از ذوق لطیف و خیال نازک شاعر حکایت دارد. چنانچه سروده هایش از سخنان حکیمانه و نکات اخلاقی نیز بیبهره نیست.

گرچه رودکی به عنوان پدر شعر فارسی شهرت یافته است، ولی نمیتوان از نقش موثر ابوسلیک در شخصیت بخشیدن به شعر فارسی و استوار ساختن نظام آن، پیش از رودکی، چشم پوشید.

آثار:

دیوان یا اثر مستقلی از ابوسلیک برجای نمانده است. اما میتوان تعدادی از اشعار وی را که در تذکره ها یاد شده است، جمعآوری کرد.

منابع:

اثرآفرینان ١/١٧٠؛ اشعار پراکنده قدیم ترین شعرای فارسی زبان از حنظله بادغیسی تا دقیقی ٢١-٢٢؛ پیشاهنگان شعر فارسی ٤-٥؛ تاریخ ادبیات ایران از فردوسی تا سعدی ٤٢٤؛ تاریخ ادبی ایران ٦٦١؛ تاریخ ادبیات در ایران، صفا ١/١٨١ – ١٨٢؛ تاریخ نظم و نثر در ایران ١/١٩٩؛ تذکره روز روشن ٢٠؛ دانشنامه زبان و ادب فارسی ١/١٤٤؛ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی ٥/٥٦٤؛ دایرهالمعارف مصور پیمان ١٨؛ زندگی نامه شاعران ایران از آغاز ١٨؛ سخن و سخنوران ١٦؛شعرای مازندران و گرگان ١٦-١٧؛ فرهنگ سخنوران ١٨؛ گلزار جاویدان ١/٥٨؛ لباب الالباب ٢/٢-٣؛ لغت نامه ی دهخدا (ذیل ابوسلیک) ٥٢٢؛ مجمع الفصحاء (بخش اول از جلد دوم) ١/٢٤٩؛ المعجم فی معاییر اشعار العجم ٢١٤.