اخبار سلاجقه روم ٥٢٣؛ بزم و رزم (به کوشش محمدفواد کوپرولو)، مقدمه؛ پارسی نویسان آسیای صغیر ٢١؛ تاریخ العراق بین الاحتلالین ٢/٥؛ تاریخ نظم و نثر در ایران ١٩٣-١٩٤؛ التعریف بالمورخین ٢٠٧-٢٠٩؛ دانشنامه ادب فارسی در شبه قاره هند ٦/٦٠٤-٦٠٥؛ دانشنامه زبان و ادب فارسی ٢/١٣-١٤؛ الذریعه ٩/٧١٧-٧١٨؛ ریحانه الادب ٤/٣٦١؛ زبان و ادب فارسی در قلمرو عثمانی ١٣٦-١٣٧؛ زندگی شگفت آور تیمور ١١٧-١١٩؛ عجایب المقدور فی نوائب تیمور ٨٠-٨١؛ فهرست کتاب های چاپی فارسی ١/٧٦٢؛ فهرست کتب خطی عربی و فارسی و ترکی، ادگار بلوشه ١/٣٧٠؛ فهرست واره کتاب های فارسی ١/٥٨٥؛ کشف الظنون ١/٢٩٩-٣٠٠؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ٤/٥٥؛ نامه فرهنگستان، مقاله فاطمه مدرسی، ٧/١ صفحه ٧٨؛ نگاهی به روند نفوذ و گسترش زبان و ادب فارسی در ترکیه ١٣٠-١٣٤.

«سید عزیزالله بن امام ویردی موسوی فندرسکی استرآبادی»

قرن ١٤ه-.ق.

«سید عزیزالله بن امام ویردی گرگانی»، فقیهی مبارز و در عین حال بی نام و نشان از سرزمین «استرآباد» است.

وی در «استرآباد» زاده شد و پس از تحصیل مقدمات و بخشی از سطوح، به «مشهد» مقدس سفر کرد. در آنجا بخش دیگری از سطوح را نزد علمای «مشهد» به پایان برد. آنگاه عازم عتبات عالیات گردید و در محضر «آخوند ملا محمدکاظم خراسانی» و «سید محمدکاظم یزدی طباطبایی» به تحصیل در مراحل عالی ادامه داد و به درجه ی اجتهاد رسید.

او در دوران مبارزات علما علیه استعمار «انگلیس»، از پیشگامان محسوب می شد.

مرحوم «آقابزرگ» وی را دانشمندی شجاع و قوی القلب توصیف کرده است. بنا به گزارش وی، سید عزیزالله در جبهه های جنگ علیه انگلیسی ها شرکت می جست و در عملیات ها مانند یک فرمانده از ابزار و آلات جنگی و امکانات مختلف بهره می برد.

«آقابزرگ» در این گزارش تصریح می کند که وی پس از پایان جنگ به وطنش «ایران» بازگشت و ما از سرنوشت وی بی خبر ماندیم. تا اینکه در سال ١٣٧٠ه-.ق. «سید عزیزالله تهرانی» فوت کرد و جنازه ی او را به «نجف اشرف» انتقال دادند. اهل «نجف اشرف» چون نام سید عزیزالله را به نیکی و مردانگی می شناختند، تصور کردند که همان سید عزیزالله