اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ١٩٥ - «خضری استرآبادی»
٢٥٦ و ٣/١٥ش. ٣٠٣؛ فهرست واره کتابهای فارسی ١/٢٤٣؛ قاموس الاعلام ٦/٤٥٦٨-٤٥٦٩؛ گلزار جاویدان ٣/١٦١٣؛ لغت نامه ی دهخدا (ذیل خالص استرآبادی) ١١٦ و (ذیل نجیبای استرآبادی) ٣٧١.
«خضری استرآبادی»
قرن ١٠ه-.ق.
از شاعر معاصر دوران «سام میرزا»، «خضری استرآبادی» هیچ اطلاعی در دست نیست.
همین قدر مسلم است که در قرن دهم ه-. ق. می زیست. وی تحصیلات قابل توجهی نداشت. اما اشعار مختلفی از جمله غزل، قصیده، طنز و هزل سروده است.
از گزارش «آقابزرگ» چنین استنباط می گردد که خضری چهار دیوان داشته است؛ زیرا می نویسد:
«فان دواوینه الاربعه تشتمل علی الغزل و القصاید من الجد و الهزل فی وصف الاطعمه»
آثار:
دیوان
باوجود اینکه «آقابزرگ» از چهار دیوان وی خبر می دهد، اما سخنی از مشاهده آنها به میان نیاورده است.
نسخه های خطی:
تاکنون هیچ نسخه ی خطی از آن گزارش نشده است.
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
منابع:
اثر آفرینان ٢/٣٤٩؛ تحفه سامی ١٥٢، ٢٧٧-٢٧٨؛ الذریعه ٩/٢٩٧؛ شعرای مازندران و گرگان ١٠٤؛ تذکره ی صبح گلشن ١٥٢، ٢٥٢؛ فرهنگ سخنوران ١٩٢، ٣١١؛ قاموس الاعلام ٣/٢٠٤٩؛ گلزار جاویدان ١/٤٥٤؛ لغتنمامه دهخدا (ذیل خضری) ٦١٣.