اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ١٨٤ - «حسین بن محمد واعظ استرآبادی»

نسخه های خطی:

تاکنون هیچ نسخه ی خطی از آن گزارش نشده است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٤. دستور الوزراء

این اثر گران سنگ، در موعظه و نصیحت تمام اقشار جامعه، به ویژه مسئولان و کارگزاران حکومتی است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران» به شماره ٢١٠٩ در ٤٢ برگ موجود است.

٢ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آستان قدس رضوی (ع)» به شماره ٣٤٩٢ کتابت سال ١٠٥٦ه-.ق. و شماره ٥٠ در ٤٢ برگ، گزارش شده است.

نسخه های چاپی:

سال ١٣٤٥ در «تهران» چاپ شده است.

٥. ذخائر الواعظین

اثری در شرح معارف دینی، مواعظ و اندرزهای حکیمانه و اخلاق اسلامی و انسانی است.

نسخه های خطی:

تاکنون هیچ نسخه ی خطی از آن گزارش نشده است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٦. شرح باب حادی عشر

شرحی خوب بر کتاب «باب حادی عشر» «علامه حلی» است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مجلس شورای اسلامی» به شماره ١٤٤٤٩ در ١٦١ برگ، موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٧. شرح قانونچه

«محمود بن محمد چغمینی» از پزشکان قرن هفتم ه-. ق.، «قانونچه» را در علم پزشکی به رشته تحریر درآورده است. بسیاری از دانشمندان و پزشکان آن را شرح کرده اند. گفته می شود یکی از این شروح نیز شرح مولا سلطان حسین واعظ استرآبادی است.

این شرح بسیار مختصر و به صورت مزجی نگارش و به «امیر مرتضی» نامی تقدیم شده است.

برخی از فهرست نویسان نسخه های خطی، نام شارح «قانونچه» را «حسین بن محمد استرآبادی» متوفای ٨١٣ه-.ق. نوشته اند. اگر سال وفات یاد شده صحت داشته باشد، نمی تواند سلطان حسین واعظ استرآبادی که از علمای قرن دهم ه-. ق. است، نویسنده ی آن باشد. از این رو برخی منابع حسین بن محمد استرآبادی، شارح «قانونچه» را غیر از سلطان حسین واعظ استرآبادی فرض کرده و او را مستقل ذکر کرده اند.

پیش تر گفته شد که شارح قانونچه با اسامی مختلفی ثبت شده است. از آن جمله: «حسین بن محمد بن علی استرآبادی»، «حسین بن محمدعلی استرآبادی»، «حسین بن محمود بن علی استرآبادی»، «حسین بن محمد استرآبادی» و «حسن بن محمد استرآبادی».

«منزوی» در «فهرست واره»، «حسین بن محمد بن علی استرآبادی» را شاگرد «سید اسماعیل حکیم الدین طبیب گیلی» به سال ٨٣١ه-.ق. دانسته است. لیکن منبع این ادعا مشخص نیست. «سید اسماعیل» یاد شده نیز شناخته نشد. همچنین اثر دیگری با عنوان «رساله فی الطب» را با احتمال به این نویسنده نسبت داده است.