راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٨٧ - كتاب ترتيب اوراد و چگونگى احياى شب

در الفقيه روايت شده و آن را امام باقر (ع) به محمد بن مسلم آموخته و به او فرموده است: بر آن محافظت كن چنان كه از چشمانت محافظت مى‌كنى، و آن اين كه بگويد:

سبحان الله و لا اله الّا الله و الحمد للّه الذى لم يتّخذ ولدا و لم يكن له شريك في الملك و لم يكن له ولىّ من الذلّ و كبّره تكبيرا سپس نافله ظهر را شروع كند و در دو ركعت نخستين آنها تكبيرات هفتگانه افتتاحيه و ادعيّه آنها را بخواند، و در اين نوافل توحيد و جحد را قرائت كند و پس از هر دو ركعت تسبيح حضرت زهرا (ع) را بخواند، و سپس بگويد: اللّهم انّى ضعيف فقوّ فى رضاك ضعفى، و خذ الى الخير بناصيتى، و اجعل الايمان منتهى رضاى، و بارك لى فيما قسمت لى و بلّغني برحمتك كلّ الّذي ارجو منك و اجعل لى ودّا و سرورا للمؤمنين و عهدا عندك. پس از به جا آوردن شش ركعت از نوافل اذان ظهر را بگويد و ركعت هفتم و هشتم را در بين اذان و اقامه به جا آورد، سپس برخيزد و بعد از اقامه بگويد: اللّهم ربّ هذه الدّعوة التّامة و الصلاة القائمة بلّغ محمّدا (ص) الدّرجة و الوسيلة و الفضل و الفضيلة، باللّه استفتح و باللّه استنجح و بمحمّد (ص) أتوجّه اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد و اجعلنى بهم وجيها في الدّنيا و الاخرة و من المقربين. و پس از آن به اداى فريضه جماعت با رعايت همه آداب ظاهرى و باطنى آن كه پيش از اين شرح داده‌ايم مشغول گردد، هنگامى كه از آن فراغت يافت تعقيباتى را كه ضمن نماز صبح ذكر كرده‌ايم بجز اذكار مختص به آن را به جا آورد، و به اندازه رغبت و يا خستگى خاطر آنچه بخواهد بر آنها زياد و يا از آنها كم كند.

ورد پنجم:

وقت آن از پايان وقت ورد چهارم تا عصر يعنى تا باقى ماندن يك چهارم روز است چه منزلت عصر در ميان ظهر و غروب مانند منزلت چاشتگاه در ميان طلوع آفتاب و ظهر است.

مى‌گويم: دو يا چهار ركعت از نوافل عصر، را در اين وقت به جا آورد.

غزالى مى‌گويد: مستحب است در اين وقت در مسجد معتكف و به ذكر يا نماز و يا