راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٦٢ - فضيلت صدقه

معاوية بن عمّار از ابى عبد الله (ع) روايت كرده كه فرموده است: «هر كس در محلّى كه آب يافت مى‌شود آب بدهد مانند كسى است كه برده‌اى را آزاد كرده است و كسى كه به جايى آب رساند كه آب در آن يافت نمى‌شود همچون كسى است كه انسانى را زنده كرده و آن كه يك نفر را زنده كند مانند آن است كه همه مردم را زنده كرده است.»«٤٤»

بيان پنهان يا آشكار گرفتن صدقه‌

طالبان اخلاص در اين باره اختلاف كرده‌اند برخى بدين گرايش دارند كه پنهان دادن صدقه افضل است و بعضى اظهار آن را بهتر دانسته‌اند، و ما به مقاصد آنانى كه در هر يك از اين دو صورت وجود دارد اشاره مى‌كنيم و سپس آنچه را در اين مورد سزاوار است بيان خواهيم داشت.

امّا اخفاى صدقه و در آن پنج مقصد است:

١- دادن صدقه در پنهانى به پوشيده ماندن حال گيرنده نزديكتر است‌

، زيرا گرفتن آشكار آن مايه هتك حريم مروّت و كشف حاجت گيرنده، و خروج او از صيانت نفس و تعفّفى است كه محبوب است و ناآگاهان اهل آن را از غايت عفاف در زمره توانگران به حساب مى‌آورند.

٢- پنهانى دادن صدقه موجب سالمتر ماندن دلهاى مردم و زبان آنهاست،

زيرا بسا كه به گيرنده حسادت ورزند و يا گرفتن صدقه را بر او زشت شمارند و پندارند كه او از آن بى‌نياز است، و يا به او نسبت زياد گرفتن دهند و در هر حال حسادت و بدگمانى و غيبت از گناهان كبيره است و حفظ مردم از ارتكاب اين گناهان سزاوارتر مى‌باشد.

ابو ايّوب سجستانى گفته است: من پوشيدن جامه نو را از بيم اين كه در همسايگانم ايجاد حسد كند ترك كرده‌ام. يكى از زهّاد گفته است: بسا من استفاده از چيزى را ترك كرده‌ام‌