راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٣ - باب چهارم در امامت و اقتدا

طهارت ندارد يا طهارتش شكسته شده بايد شرم نكند، بلكه دست كسى را كه به او از همه نزديكتر است بگيرد و او را در جاى خود قرار دهد.

٥- اذان گو بايد اقامه را به اندازه‌اى كه مردم براى نماز آماده شوند به تأخير اندازد.

در خبر آمده كه پيامبر (ص) فرموده است: «اذان‌گو ميان اذان و اقامه به اندازه‌اى مهلت دهد كه خورنده طعامش را بخورد، و صاحب حاجت از قضاى آن فارغ گردد».«٢٠» چه آن حضرت از حبس بول و غايط در حال نماز نهى كرده است«٢١»، و دستور داده شده است كه براى تحصيل فراغ قلب خوردن شام شب را بر نماز عشاء مقدّم بدارند.«٢٢» اين گفته غزّالى است.

و نيز گفته است: سزاوار نيست براى اين كه جمعيّت نمازگزار زياد شود در برگزارى نماز تأخير گردد بلكه بهتر آن است كه براى درك فضيلت اوّل وقت هر چه زودتر نماز خوانده شود. گفته شده است: در صدر اسلام چون دو نفر به جماعت حاضر مى‌شدند منتظر سوّمين نمى‌شدند، و در نماز ميّت اگر چهار نفر حاضر بود انتظار پنجمين را نمى‌كشيدند.

٦- نبايد در حال گفتن اقامه، نماز مستحب خوانده شود،

و هنگامى كه اذان‌گو «قد قامت الصّلاة» گفت بايد براى نماز برخيزند و ديگر سخن نگويند. امام صادق (ع) فرموده است: «هنگامى كه اذان‌گو قد قامت الصلاة بگويد بايد كسانى كه در مسجدند برخيزند و يكى از خودشان را (براى گزاردن نماز) مقدّم بدارند».«٢٣»

در خبر صحيح از امام صادق (ع) نقل شده كه فرموده است: هنگامى كه اذان‌گو قد قامت الصلاة بگويد سخن گفتن بر اهل مسجد حرام مى‌شود، مگر آن كه از نقاط مختلف به مسجد آمده و امامى نداشته باشند، كه در اين صورت اشكالى ندارد يكى از