روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٩٢ - ترجمه

آن‌كه بنده مرا ياد دارد و فراموش نكند.گفت:بار خدايا از بندگان تو كدام نيكوعمل‌تر [١]باشد،گفت:آن‌كه زبانش دروغزن نباشد و دلش فاجر نباشد،و فرجش زانى نباشد،مؤمنى باشد نيكوخوى.گفت:بار خدايا كدام بنده تو بدعمل‌تر باشد؟گفت:فاجر [٢]بدخوى [٣]،به روز بطّال باشد و به شب مردار.

قوله: قٰالَ يٰا مُوسىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النّٰاسِ بِرِسٰالاٰتِي وَ بِكَلاٰمِي ،حق‌تعالى گفت اين آيت حكايت آن كرد كه موسى را گفت [٤]چون از مناجات فارغ شد [٥]گفت [٦]خداى تعالى موسى را گفت:من تو را برگزيدم به رسالت و پيغامهاى خود بر مردمان،و تو را تخصيص كردم از همه خلقان جهان در تحمّل رسالت و اداى آن به خلقان.

اهل مدينه و روح خواندند:«برسالتي [٧]»على التّوحيد،باقى قرّاء «برسالاتي»على الجمع. فَخُذْ مٰا آتَيْتُكَ ،بستان آنچه به تو دادم و از جمله شاكران باشد برآن،يعنى تورات و شريعت و بيان كرد.آنچه در او بود [٨]،و اين آيت بر سبيل منّت فرمود خداى تعالى بر موسى.

عبد اللّه عبّاس روايت كرد از رسول-عليه السّلام-كه [٩]گفت:چون خداى تعالى موسى را الواح داد،او در الواح نگريد و گفت:بار خدايا كرامتى دادى مرا كه كس را ندادى پيش از من.خداى تعالى گفت: إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النّٰاسِ بِرِسٰالاٰتِي وَ بِكَلاٰمِي فَخُذْ مٰا آتَيْتُكَ وَ كُنْ مِنَ الشّٰاكِرِينَ ،آنچه تو را [١٠]دادم بستان و نگاه دار بجدّ و محافظت و چنان ساز كه بر دوستى محمّد با پيش من آيى.

موسى-عليه السّلام-گفت:بار خدايا محمّد كيست؟گفت:احمد