روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٩١ - ترجمه

الجواب به آن‌كه خداى تعالى را نتوان ديد[ن] [١]منم.

عبد اللّه عبّاس گفت:چون موسى به كوه طور شد به ميقات،حق‌تعالى او را گفت:به چه [٢]آمده‌اى و چه مى‌جويى [٣]؟گفت:به طلب هدى آمده‌ام.

حق‌تعالى گفت:يافتى اى موسى آنگه موسى گفت:بار خدايا از بندگان كه را دوستر [٤]دارى؟گفت:آن‌كه مرا ياد دارد و فراموش نكند.گفت:بار خدايا،كدام بندۀ تو قاضى‌تر است [٥]؟[گفت] [٦]:آن‌كه حكم به حق كند و متابعت هوا نكند.

گفت:بار خدايا،كدام بندۀ تو عالم‌تر است؟گفت:آن‌كه علم مردمان با علم خود اضافت كند به تعلّم [٧]،كلمتى شنود كه او را به هدى راه نمايد و از هلاك برگرداند.

عبد اللّه مسعود گفت:چون خداى تعالى موسى را نزديك كرد [٨]،او برنگريد [٩]بنده‌اى را ديد در ميانۀ عرش،گفت:بار خدايا آن [١٠]بنده[١٩٤-پ]كيست؟ گفت:بنده‌اى كه مردمان را [١١]حسد نبرد با آنچه خداى [١٢]به ايشان دهد، و نيكوكار است به مادر و پدر،سخن چينى نكند.گفت:بار خدايا گناهان من گزشته [١٣]و آمده [١٤]و آنچه در ميان آن است بيامرز و آنچه تو از من به دانى از من.

بار خدايا!پناه با تو مى‌دهم از وسوسۀ نفس و از سوء عمل [١٥].حق‌تعالى گفت:

كفايت كردند [١٦]تو را آن،گفت:بار خدايا كدام عمل دوستر [١٧]دارى[گفت] [١٨]: