يا جز مرا [١]خالق نشايد خواندن بر اطلاق-چنان كه بيان كرديم- [٢]و امر مراست،مرا رسد كه فرمان دهم فرمانى كه حكمت و مصلحت به آن مقرون باشد،و هركس كه دون من [٣]فرمان دهد به امر من تواند داد [٤]و بى‌امر من نرسد او را بر كسى فرمان دادن.

در خبر است كه رسول-عليه السّلام-گفت:هركه او حمد خداى نكند بر عملى صالح كه بكند و حمد خود كند،شكر او اندك باشد و عمل او محبط.

و هركه او دعوى كند كه خداى تعالى بندگان را چيزى از امر و فرمان داده است، او كافر باشد بدانچه خداى تعالى بر پيغمبران [٥]انزله كرده،لقوله: أَلاٰ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ ،و قال محمود الورّاق [٦]:

الى اللّه كلّ الامر في كلّ خلقه و ليس إلى المخلوق شيء من الأمر
تبارك اللّه،ضحّاك گفت:تعظّم.خليل احمد گفت:تمحّد،قتيبى گفت:

تفاعل من البركة،حسين بن الفضل گفت:تبارك في ذاته و بارك في خلقه، و قيل:تبارك،أى تعالى في دوام الصّفة.و اشتقاق او بيان كرديم كه من بروك البعير باشد و هو الثّبات من قول الشّاعر [٧]:

و لا ينجي من الغمرات الّا براكاء القتال أو الفرار
اُدْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً ،گفت:خداى را خوانى [٨]به لا به و تذلّل و استكانت در سرّ.راوى خبر گويد:رسول-عليه السّلام-در عزاتى [٩]بود به وادى سهمناك رسيدند،صحابه [١٠]آواز [١١]به تكبير و تهليل بلند كردند.رسول-عليه السّلام- گفت:

(اربعوا على انفسكم) ،به خود بازايستى [١٢]،نه شما كرى را مى‌خوانى [١٣]يا

[١] .مل:و جز من مرا.

[٢] .مل:كرده‌ايم.

[٣] .مل:و هركه بجز از من.

[٤] .وز،مل:دادن.

[٥] .وز:پيغامبران.

[٧] [٦] .مل+شعر.

[٨] .مل،آج،خوانيد.

[٩] .وز،آج،لب،آف:غزايى.

[١٠] .مل+بهم.

[١١] .آج+را.

[١٢] .وز،مل،آج،آف:بازايستيد.

[١٣] .وز،مل،آج،آف:مى‌خوانيد.