تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٠٣ - شرح آيات

خدمتگزارش دستهايش». [٥٨] [٦٠] خدا از اطاعت آنها بى نياز است، و اگر مى‌خواست بيگمان هلاكشان مى‌كرد، و به جاى آنها فرشتگانى را سكونت مى‌داد كه از فرمان خدا سر نمى‌تابند، و اينان وقتى شرك مى‌ورزند از چارچوب قدرت او بيرون نمى‌روند.

«وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً- اگر مى‌خواستيم به جاى شما فرشتگانى قرار مى‌داديم.» يعنى بدل از آنان.

«فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ‌- تا در روى زمين جانشين شما شوند.» [٦١] قرآن در گراميداشت عيسى بن مريم پيش مى‌رود، و او را از نشانه‌هاى فرا رسيدن قيامت قرار مى‌دهد، كه خدا او را نزد خود بالا مى‌برد، و براى آخر الزّمان نگاه مى‌دارد كه بدان هنگام از آسمان فرود مى‌آيد و پشت سر امام مهدى/ ٥٠٥ منتظر- عليه السّلام- پس از ظهور آن حضرت نماز مى‌گزارد.

«وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ- و هر آينه او نشانه فرا رسيدن قيامت است.» در نصّهاى تأييد كننده يكديگر از پيامبر- صلّى اللَّه عليه و آله- آمده است كه: «عيسى بن مريم فرود مى‌آيد آن گاه امير مردم بدو مى‌گويد: بيا بر ما به امامت نمازگزار، مى‌گويد: نه. همانا شما از نظر گراميداشت خدا نسبت بر اين امّت خود بر يكديگر امير هستيد». [٥٩] «فَلا تَمْتَرُنَّ بِها- پس در آن شك نكنيد.» يعنى در آن ترديد نكنيد، و در واقع وقتى انسان به سبب تنبلى از كار دانش خود را نادانى مى‌سازد شكّ و ترديد مى‌كند، چنان كه امام امير المؤمنين- عليه السلام- گويد: «دانش خود را نادانى ميانگاريد، و يقين خويش را گمان‌