تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٢ - رهنمودهايى از آيات

نامش خواندند كه اصل كتابهاى آسمانى و جز آنهاست.

٥ [أ فنضرب عنكم‌]: گويند ضربت عنه، و أضربت عنه يعنى آن را ترك كردم و از آن دست كشيدم.

[صفحا]: اصلش از زدن بر رخساره حيوان است تا مسيرش را تغيير دهد، سپس در مورد هر چيزى كه براى انحراف از راه به كار رود متداول شده است.

/ ٤٢٧

قرآنى عربى قرار داديم، باشد كه به عقل دريابيد

رهنمودهايى از آيات

قرآن، در اين درس گفتگو درباره موضوعى اساسى را در اين سوره تمهيد مى‌كند، و آن موضوع چنان كه گفتيم: هماهنگى درست با زندگى دنياست، و اين مطلب با يادآورى به حكمت كتاب روشنگرى است كه خدا آن را فرو فرستاده و آن را قرآنى عربى قرار داده است و اين حكمت در بر انگيختن و بيدار ساختن خرد از خواب خود است، و اين كتاب برترين و استوارترين نسخه از ام الكتاب (يا لوح محفوظى) است كه نزد خدا وجود دارد. و پس از بيان اين نكته كه گزافكارى نادانان مانع رحمت خدا با يادآورى به آنها نمى‌شود، سياق آيات يكى از بارزترين گردنه‌ها و دشواريهاى راه ايمان را بررسى مى‌كند، و اين گردنه دشوار كه قرآن بدان بسيار پرداخته همان حالت بى مبالاتى و سازشكارى و خود را به دست واقعيّت فاسد سپردن است كه به صورت ريشخند نسبت به رسالت و مسخره‌