تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٠ - سوره الشورى(٤٢) آيات ١٩ تا ٢٢

بيمارند، امّا آنان را بيمارى نيست، و گويد خردهاشان آشفته است (امّا آن پريشانى را سبب ديگرى است)». [٢٨] چنين است حال مؤمنان، و چنين است بيم آنان از آن ساعت قيامت ناگهان، و اين خود به عنوان مقياسى براى شناختن/ ٣١٨ دامنه گمراهى كافران و مشركان و جز ايشان كه از ياد قيامت پند نمى‌گيرند، بلكه زندگى را سرگرمى و بازيچه مى‌انگارند كافى است.

«أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ- آگاه باش! كسانى كه درباره قيامت جدال مى‌كنند سخت در گمراهى هستند.» و اين گمراهى به سبب شكّ آنها درباره قيامت و پاداش است، و هر انسانى كه در پاداش كارهاى خود شك كند مسئوليتها در برابر آنها را بر عهده نمى‌گيرد، بلكه با سهل‌انگارى زندگى مى‌گذراند چندان كه گمراهيش ژرفتر مى‌شود و در گمراهى چندان پيش مى‌رود كه رهنمايى او به نزديكترين و كمترين مراتب حق امكان پذير نيست.

/ ٣١٩

[سوره الشورى (٤٢): آيات ١٩ تا ٢٢]

اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ (١٩) مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ (٢٠) أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ (٢١) تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ (٢٢)