دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٣ - ١/ ٥ نامها

نازل شد.

پيامبر خدا، آن سال را به خاطر ولادت على ٧ در آن، خجسته مى‌داشت و آن را سال خير و سال بركت مى‌ناميد و در شب ولادت على ٧ كه در آن، نشانه‌هايى از كرامت‌ها و قدرت الهى را مشاهده كرد كه پيش از آن هرگز نديده بود، به خانواده‌اش چنين گفت: «بى‌گمان، امشب فرزندى براى ما به دنيا مى‌آيد كه خداوند، به خاطر او درهاى فراوانى از نعمت و رحمت بر ما مى‌گشايد».

و همان گونه بود كه پيامبر درودهاى خداوند بر او باد، فرموده بود؛ بى گمان، او (على ٧)، ياور و پشتيبان و زداينده اندوه از چهره پيامبر ٦ بود و با شمشير او دين اسلام، ثبات يافت و ستون‌هايش استوار و زمينه‌اش هموار شد.

٢٥. ديوان السيد الحميرى از قصيده‌اش در ولادت اميرمؤمنان:

[مادرش‌] او را در حرم و مأمن الهى به دنيا آورد

در خانه خدا، آن جا كه صحن خانه و مسجدالحرام قرار دارد.

[مادرِ] سپيدروى و پاكيزه لباس و بزرگوار

مادر، پاك و زاده و زادگاهش نيز پاك.

در شبى كه ستاره‌هاى بدشگونش ناپيدا بودند

و با ماه نورافشانِ خوش‌شگون پديدار آمد.

كسى چون او در پارچه قابله‌ها پيچيده نشد

جز پسر آمنه، محمّدِ پيامبر.

١/ ٥ نام‌ها

هنگامى كه امام ٧ متولّد شد، مادرش فاطمه بنت اسد، از سرِ خجسته داشتن نام‌