دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٩ - ١/ ٣ مادر

چون اين بانوى بزرگوار، زندگى را بدرود گفت، پيامبر خدا، او را در لباس شخصى خود كفن كرد و در تشييع جنازه وى شركت جُست، بر او نماز خواند و پيش از آن كه در قبرش بگذارد، در قبر او خوابيد.

على ٧، چهارمين پسر اين دو چهره منوّر تاريخ اسلام، ابو طالب و فاطمه بنت اسد است كه پس از طالب، عقيل و جعفر، زندگى آنها را شكوه و والايى بخشيده است.

١٤. فضائل الصحابة به نقل از مصعب زبيرى: مادر على بن ابى طالب ٧، فاطمه، دختر اسد، پسر هاشم، پسر عبدمناف، پسر قصى است و او نخستين زن هاشمى است كه فرزندى هاشمى بزاد. او به سوى پيامبر ٦ هجرت كرد و چون درگذشت، پيامبر ٦ بر جنازه‌اش حاضر شد.

١٥. المناقب، ابن شهر آشوب: ابوطالب در ازدواج با فاطمه بنت اسد، چنين خطبه خواند: سپاس، ويژه پروردگار جهانيان است؛ صاحب عرش بزرگ و مقام كريم و مشعر و حطيم؛ كسى كه ما را براى مِهترى قوم و خدمتكارى كعبه برگزيد و ما را كارگزار قوم و خالص و حاجبان كامل [كعبه‌] به دور از بددهنى و ترديد و آزار و عيب قرار داد و مشاعر را براى ما بر پا داشت و ما نخبگان خاندان ابراهيم و برگزيدگان آن و فرزندان اسماعيل را بر ديگر عشيره‌ها برترى بخشيد.

سپس گفت: دختر اسد را به همسرى برگزيدم و مهريه او را فرستادم و كار را به پايان بردم. پس، از پدرش بپرسيد و گواه باشيد.

پس اسد گفت: فاطمه را به همسرى‌ات درآورديم و به تو رضايت داديم.