دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦١٥ - ١/ ٦ ٦ اولين وصى خاتم پيامبران

٣٩٢. المعجم الأوسط به نقل از ابو طفيل: حسن بن على بن ابى طالب : خطبه خواند و به حمد و ثناى الهى پرداخت و از امير مؤمنان على، با عنوان خاتم اوصيا و وصىّ خاتم انبيا و امين صدّيقان و شهدا ياد كرد و سپس فرمود: «... و بى‌گمان، خداوند، او را در شبى قبض روح كرد كه وصىّ موسى را قبض روح كرد و روحش را در شبى به آسمان بُرد كه روح عيسى بن مريم را برد؛ در همان شبى كه خداى عز و جل فرقان را نازل كرد»[١].

٣٩٣. تاريخ اليعقوبى در يادكردِ به خلافت رسيدنِ امير مؤمنان، على بن ابى طالب ٧: سپس مالك اشتر برخاست و گفت: اى مردم! اين، وصىّ اوصيا و وارث علم پيامبران است. عقوبت دادنش سخت و مدارا كردنش نيكوست.[٢]

١/ ٦ ٦ اوّلين وصىّ خاتم پيامبران‌

٣٩٤. پيامبر خدا ٦: من، سرور فرستادگانم و على بن ابى طالب، سرور اوصياست. اوصياى پس از من دوازده تن‌اند. اوّلين آنها على بن ابى طالب است و آخرين آنها قائم.

٣٩٥. پيامبر خدا ٦: امامان پس از من، دوازده تن‌اند. اوّلين آنها على بن ابى طالب و آخرين آنها قائم است. آنان پس از من، جانشينان و اوصيا و اوليا و حجّت‌هاى الهى‌

[١] ر. ك: ج ٧ ص ٣٩٧( در سوگ امام).

[٢] ر. ك: ج ٩ ص ٤٧( مالك اشتر).