دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧ - ١/ ٢ پدر

است. عبد المطّلب، چهره برجسته قريش است. او در ميان قريش از جايگاهى والا و منزلتى عظيم برخوردار بود. ابوطالب، پس از پدر، اين جايگاه والا و مكانت ارجمند اجتماعى را از آنِ خود ساخت.

خانواده ابوطالب، نخستين خانواده‌اى است كه در آن، هردو زوج، هاشمى هستند.

ابوطالب، سرپرستى پيامبر ٦ را كه در خردسالى پدر و مادر و سپس جدّش را از دست داده بود، برعهده گرفت و چون امين قريش به رسالت مبعوث گشت، ابوطالب با تمام توان از آن بزرگوار، حمايت كرد و در اين راه دشوار از هيچ كوششى دريغ نورزيد.

ابوطالب به رسالت پيامبر خدا، باورى استوار داشت و اين باور را در اشعارش نشان مى‌داد.

جايگاه بلند اجتماعى ابوطالب در ميان قريش و مردم مكّه، و حمايت بى‌دريغ او از پيامبر خدا، مانع اصلى آزار رساندن قريش به آن بزرگوار بود.

در محاصره شعب ابوطالب، آن بزرگوار، همراه پيامبر ٦ و مؤمنان بود و دشوارى‌هاى محاصره اقتصادى را در كهن‌سالى به جان خريد و از حمايت پيامبر خدا تن نزد.