دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٨ - (١١) احاديث علم

بيايد»، نشان داد كه دانش راستين در على ٧ است و نه جز او.[١]

پيامبر ٦ در آخرين لحظات عمرش، على ٧ را فرا مى‌خوانَد و اسرار دانش خويش را به آن بزرگوار مى‌نمايانَد. پس از آن است كه على ٧ مى‌فرمايد:

«حَدَّثَني ألفَ بابٍ، يَفتَحُ كلُّ بابٍ ألفَ بابٍ».

با من از هزار بابْ سخن گفت كه هر يك، هزار باب بر من گشود.[٢]

و اين چنين است كه پيامبر خدا فرياد مى‌زند:

«أنَا دارُ الحِكمَةِ، وعَلِيٌّ بابُها».

من خانه حكمتم و على، درِ آن.[٣]

على ٧ است آن تنها كسى كه در معبر تاريخ توانست بگويد: «از من بپرسيد، پيش از آن كه مرا نيابيد»[٤] و على ٧ است كه اصحاب، بر سرِ بى‌مانندى او در دانش، اختلافى ندارند[٥] و خود مى‌فرمايد:

«وَاللّهِ ما نَزَلَت آيَةٌ إلّا وقَد عَلِمتُ فيمَ نَزَلَت، و أينَ نَزَلَت، وعَلى مَن نَزَلَت؛ إنَّ رَبّي وَهَبَ لي قَلباً عَقولًا، ولِساناً ناطِقاً».

به خدا سوگند، آيه‌اى نازل نشد، جز آن كه دانستم درباره چه و در كجا و براى چه كسى نازل شده است. پروردگارم به من قلبى خردمند و زبانى گشاده بخشيده است.[٦]

[١] ر. ك: ج ١٠ ص ٤٧٩( اهتمام فراوان پيامبر به آموزش على). نيز، ر. ك: نفحات الأزهار: ج ١٠ و ١١ و ١٢.

[٢] ج ١٠ ص ٤٨٩( هزار باب دانش به او آموخت).

[٣] ج ١٠ ص ٥٠٩( دروازه حكمت پيامبر).

[٤] ج ١١ ص ٤٢١( پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من پرسيد).

[٥] ج ١٠ ص ٥٢٣( دانشورترين امّت).

[٦] ج ١٠ ص ٥٥١( قرآن شناسى).