دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥٧ - ١٣/ ١٢ دعاهاى جامع پيامبر براى امام

فرمود: «آيا نزد خدا كسى گرامى‌تر از تو هست كه با او به خدا شفاعت جويم؟!».

١٣/ ١٢ دعاهاى جامع پيامبر براى امام‌

٢٩٦. امام على ٧: يك بار بيمار شدم. پس پيامبر خدا از من عيادت كرد و در حالى كه بر پهلو خوابيده بودم، به نزد من آمد و كنارم نشست و مرا با لباسش پوشانيد و چون ضعفم را ديد، برخاست و به مسجد رفت و نماز گزارد و چون نمازش پايان يافت، آمد و لباسش را از روى من برداشت و فرمود: «اى على! برخيز كه بهبود يافته‌اى».

من برخاستم، گويى كه پيش از اين، هيچ دردى نداشته‌ام؛ و پيامبر ٦ فرمود: «از پروردگارم چيزى نخواستم، جز آن كه به من داد و هيچ چيز براى خود نخواستم، مگر آن كه مانندش را براى تو خواستم».

٢٩٧. امام على ٧: به دردى دچار شدم. نزد پيامبر ٦ آمدم. او مرا در جاى خود نشاند و به نماز ايستاد و گوشه لباسش را رويم انداخت و سپس فرمود: «اى پسر ابو طالب! بهبود يافته‌اى و هيچ ناراحتى‌اى ندارى. چيزى از خدا نخواستم، مگر آن كه مانند آن را براى تو خواستم، و چيزى از خدا نخواستم، مگر آن كه به من عطا كرد، جز آن كه به من گفته شد: «" پس از تو هيچ پيامبرى نيست"».

٢٩٨. امام على ٧: در مسجد به نزد پيامبر ٦ رفتم و او در مصلّاى خود در يكى از اتاق‌هايش بود. به من فرمود: «اى على! امشب را در همين جا كه مى‌بينى به صبح آوردم. نماز مى‌خواندم و از خدايم درخواست مى‌كردم. چيزى از او نخواستم، جز آن كه مانندش را براى تو خواستم و چيزى از خدا نخواستم، مگر آن كه به من عطا كرد، جز آن كه به من گفته شد: هيچ پيامبرى پس از من نيست».