دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٩ - ٤/ ١ جنگ بدر
و نَوفل بن خُوَيلد كه در ميان مشركان، از سختترين دشمنان پيامبر خدا بود و قريش، او را پيش مىانداخت و بزرگش مىداشت و اطاعتش مىكرد، و او كسى است كه ابو بكر و طلحه را پيش از هجرت، در مكّه با طنابى بست و يك روز تا شب، شكنجهشان كرد تا آن كه آزادى آن دو از وى خواسته شد؛ و [هموست كه] پيامبر خدا، چون حضور او را در بدر دانست، از خداى عز و جل خواست كه ايشان را از شرّ او باز دارد و چنين گفت: «خدايا، مرا از نوفل بن خويلد، كفايت كن!». و امير مؤمنان، او را كُشت؛
و زمعة بن اسود و حارث بن زمعه و نضر بن حارث بن عبد الدار و عمير بن عثمان بن كعب بن تيم، عموى طلحة بن عبيد اللّه، و عثمان و مالك، پسران عبيد اللّه و برادران طلحة بن عبيد اللّه، و مسعود بن ابى اميّة بن مغيره و قيس بن فاكه بن مغيره و حذيفة بن ابى حذيفة بن مغيره و ابو قيس بن وليد بن مغيره و حنظلة بن ابى سفيان و عمرو بن مخزوم و ابو منذر بن ابى رفاعه و منبّه بن حَجّاج سهمى و عاص بن منبّه و علقمة بن كلده و ابو العاص بن قيس بن عدى و معاوية بن مغيرة بن ابى العاص و لوذان بن ربيعه و عبد اللّه بن منذر بن ابى رفاعه و مسعود بن امية بن مغيره و حاجب بن سائب بن عُوَيمِر و اوس بن مغيرة بن لوذان و زيد بن مليص و عاصم بن ابى عوف و سعيد بن وهب، همپيمان بنى عامر، و معاوية بن عامر بن عبد القيس و عبد اللّه بن جميل بن زُهَير بن حارث بن اسد و سائب بن مالك و ابو الحكم بن اخنس و هشام بن ابى امية بن مغيره.
پس اينها ٣٥ مردى هستند كه اميرمؤمنان ٧ به تنهايى آنها را هلاك كرده است، بجز كسانى كه در مورد كشته شدنشان به دست على ٧ اختلاف است و يا على ٧ در كشتن آنها با افراد ديگرى شركت داشته است كه بنا به آنچه پيشتر آورديم، بيشتر از نصف كشتگان بدرند.