دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٣ - ٤/ ١ جنگ بدر

من پدر حسنم! كشنده جدّ و برادر و دايى‌ات كه در نبرد بدر، سرشان را شكافتم؛ و آن شمشير را با خود دارم و با همان دل با دشمنم رويارو مى‌شوم.

٥. على ٧ همچنين عاص بن سعيد، رزم‌آور نيرومند قريش و نوفل بن خُوَيلِد، دشمن شرور و كينه‌توز پيامبر ٦ را به خاك افكند.

٦. چون فرمان حمله عمومى صادر شد و نيروها در هم آميختند و آتش نبرد، شعله‌ور گشت، اين على ٧ بود كه چونان شيرى خشمگين بر دشمن مى‌تاخت و آرايشِ نظامى آنان را در هم مى‌ريخت و از كشته، پُشته مى‌ساخت، بدان‌سان كه آورده‌اند ٣٥ نفر از هفتاد تن كشته‌هاى مشركان، با ضربت شمشير على ٧ بر خاك افتادند.

٧. او كه در آن هنگام در عنفوان جوانى بود، با اين شهامت‌ها، شجاعت‌ها و رزم‌آورى‌ها، مدال افتخار جاودانه «لا سيفَ إلّا ذوالفقارِ ولا فَتى إلّا علىٌّ» را به دست آورد.

١٣٣. المستدرك على الصحيحين به نقل از ابن عبّاس: پيامبر خدا، در جنگ بدر، پرچم را به على ٧ سپرد و او در آن هنگام، بيست سال داشت.