دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٩ - فصل چهارم فرزندان

١٢. عبيداللّه (كه مادرش ليلى بود. او نيز با امام حسين ٧ در كربلا شهيد شد)[١]؛

١٣. محمّد اصغر (كه مادرش، امّ ولد[٢] بود.[٣] او نيز همراه امام حسين ٧ در كربلا شهيد شد)؛

١٤. يحيى (كه مادرش اسماء بنت عميس بود و در حيات امام على ٧ درگذشت)؛

١٥. عون (كه مادرش اسماء بنت عميس بود)؛

١٦. محمّد اوسط (كه مادرش امامه بود)؛

١٧. عمر (كه مادرش امّ حبيب، صهباى تغلبى نام داشت)؛[٤]

١٨. رقيّه (كه مادرش امّ حبيب، صهباى تغلبى نام داشت. او همسر مسلم بن عقيل بود و از وى سه فرزند داشت كه از ميان آنان، عبد اللّه در كربلا شهيد شد)؛

[١] برخى منابع، او را از سپاهيان مصعب بن زبير مى‌دانند كه در جنگ با مختار كشته شد.

[٢] يعنى كنيزى كه از صاحبش فرزند آورد.

[٣] أنساب الأشراف، نام او را« ورقاء» مى‌داند.

[٤] با وجود دعوت امام حسين ٧ از او به كربلا نيامد و دير زمانى زيست و با عبداللّه بن زبير و حَجّاج، بيعت كرد.