دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٣ - فصل دوم پرورش

فصل دوم: پرورش‌

على ٧ از آغازين سال‌هاى زندگى، همراه پيامبر خدا بود. روزگارى زندگى بر ابو طالب دشوار گشت و او در تنگناى معيشت قرار گرفت. پيامبر خدا پيشنهاد كرد كه برادران ابو طالب براى سبك كردن بار زندگى‌اش برخى از فرزندان او را به خانه‌هاى خود ببرند.

تقدير الهى چنين رقم خورد كه على ٧ به خانه پيامبر خدا بيايد و از آغازين سال‌هاى زندگى، پيامبر خدا، تربيت او را به عهده گيرد.

پيامبر ٦ به اين كودك خردسال، عشق مى‌ورزيد، او را به سينه مى‌چسباند، صورت خود را به او مى‌ساييد، غذا بر دهانش مى‌نهاد، لحظه لحظه زندگى‌اش را مى‌پاييد و انوار تابناك الهى را بر جان او مى‌تابانيد.

بدين‌سان، على ٧ در كنار پيامبر خدا رشد كرد و از چشمه‌سار زلال فضايل و والايى‌هاى پيامبر ٦ سيراب گشت و همگام و همراه با او روزگار گذرانيد، و چون نخستين پرتو وحى تابيد، او كه جانش پيوند ناگسستنى با جان پيامبر خدا يافته بود بدون هيچ ترديدى به رسالتش ايمان آورد و بدين سان، او اوّلين مرد مؤمن شد.

زيباترين تصوير از اين همگامى و همراهى و نقش پيامبر ٦ در رشد و تربيت على ٧ و مهر و شفقت پيامبر خدا به على ٧ و چگونگى بهره‌ورى على ٧ از اين همراهى را، آن بزرگوار، خود در خطبه بلند و شكوهمند «قاصعه» رقم زده است كه در ضمن متونِ گزارش شده در اين فصل مى‌خوانيد.