٦٢- مصباح الشريعه. حضرت صادق ٧ فرمود. عفو و گذشت در حال قدرت و توانائى از روش و سيره پيامبران و اهل تقوى است و معناى عفو اين است كه در مقام عمل و در ظاهر نسبت بمقصر چيزى نگوئى و چيزى نخواهى و در باطن و درون خويش هم آن ناراحتى كه از او ديده‌اى واقعا" فراموش كنى و علاوه بر اين در حق او احسان و نيكى نمائى و چنين روش و رفتارى را هيچ كس نخواهد داشت مگر اينكه خداوند عفو و كرم خود را شامل او مينمايد و گناهان ديرينه و تازه او را مى‌آمرزد و بكرامت و بزرگى خود او را زينت ميدهد و او را ملبس بلباس نور عظمت ميگرداند. چون عفو و گذشت و بخشش دو صفت از صفات الهى است كه خداوند متعال آن را در باطن و روح بندگان برگزيده خود بوديعه نهاده تا در نتيجه متخلق باخلاق خدائى شوند و خداوند آنان را اين چنين قرار داده و فرموده.

وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌ سوره نور ٢٣ و بايد عفو و گذشت داشته باشند آيا دوست نداريد كه خداوند شما را ببخشد؟ و خداوند بخشنده مهربان است. و كسى كه از بشرى چون خود گذشت نكند چگونه اين اميد را دارد كه خداوند جبار او را مورد عفو خود قرار دهد؟. پيامبر اكرم ٦ در مقام بيان دستور الهى بآن حضرت فرموده. پيوند كن با كسى كه از تو بريده. و بخشش كن بكسى كه تو را محروم نموده و نيكى كن بكسى كه بتو بدى كرده. و ما را هم بمتابعت و پيروى از آن حضرت دستور داده كه فرموده است‌ وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا سوره حشر ٨ آن دستورى كه پيامبر براى شما آورده. او را بگيريد و عمل كنيد و از آنچه كه نهى فرموده از او خوددارى كنيد. و صفت عفو از اسرار الهى است كه در دل خواص اوليائش نهفته است و رسول خدا ٦ فرمود. آيا شما نميتوانيد مانند ابو ضمضم باشيد؟ عرض كردند ابو ضمضم كيست و چگونه بوده؟ فرمود مردى بود در زمان پيش هنگامى كه صبح ميكرد و ميرفت ميان مردم. ميگفت خداوندا من آبرو و حيثيت خود را بهمه مردم بخشيدم (اگر كسى بمن توهين و جسارتى كرد از او ميگذرم).

٦٣- تفسير عياشى. ابو خالد كابلى گويد. حضرت سجاد ٧ فرمود. من دوست داشتم كه بمن اذن و اجازه داده ميشد كه سه جمله بمردم بگويم و بعدا خداوند هر چه كه ميخواهد با من بكند و حضرت با دست اشاره بسينه خود نمود و دست را بسينه نهاد و فرمود. ولى دستور الهى است كه صبر كنيم و اين آيه را تلاوت نمود.

وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ.