ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣٢٣ - اخبار اين باب
كه ترجمه و شرحش قبلا گفته شد.
٢٤- كتاب صفين. هنگامى كه على ٧ بطرف صفين ميرفت بساط با مدائن رسيد سپس بشهر بهر سير وارد شد. در اين هنگام يكى از ياران حضرت بنام حريز بن سهم در حالى كه با آثار و يادگار كسرى نظر ميكرد اين شعر ابن يعفر تميمى را بر زبان جارى كرد. (بجايگاه آنان باد ميوزد- مثل اينكه يك مدت محدود وعدهگاه معينى داشتهاند- يعنى آمدند و رفتند). امير مؤمنان ٧ فرمود چرا اين آيات گوينده قرآن را نمىخوانى؟
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ.
تا آخر چند آيه از سوره دخان ٢٥ تا ٣٠ باين مضمون. چقدر باغات و چشمه زارها از آنها بجاى ماند. و زراعت و كشتزارها و پستهاى بالا. و نعمتهائى كه در كنار آن خوش و خرم بودند. و همين طور اينها را بديگران ارث داديم. (آنها مردند) و نه آسمان و نه زمين بحال رقتبار آنها گريه نكرد و كوچكترين مهلتى بآنها داده شد. حضرت فرمود.
اين گروه وارث ديگران بودند كه اكنون موروث شد و دسته ديگر ارث اينها را برده و بجاى آنها نشستند. اينها شكر نعمتها را نكردند و بكيفر گناه مبتلا گشته و اين نعمتها از دستشان رفت. بترسيد از كفران نعمت كه مبادا گرفتار نكبت شويد.
٢٥- نهج البلاغه. هنگامى كه مطالب بر تو مشتبه شد آخر و پايان كار را ميزان اولش قرار بده (هميشه نتيجه و پايان كار را معيار و ميزان بدان) و فرمود. كسى كه عبرت گيرد بينا مىشود.
و كسى كه بينا گردد ميفهمد. و آن كس كه فهم دارد دانا مىشود. و فرمود. اسباب عبرت چه بسيار ولى عبرتگيرنده كم است و فرمود. فكر و انديشه آئينه صاف و روشنى است. و عبرت هشداردهنده خيرخواهى است. و براى مؤدب بودن اين بس است كه آنچه را از ديگران زشت ميشمارى از او اجتناب نمائى. قلب انسان كتاب ديده است. و نيز در سفارشات خود بحضرت مجتبى فرمود. استدلال كن براى چيزهائى كه هنوز تحقق پيدا نكرده با چيزهائى كه بوقوع پيوسته است كه اوضاع و احوال و امور نظائر و مانند هم هستند. و مباش از كسانى كه موعظه و هشدار بحال آنها سودى ندارد مگر در صورتى كه تحت اذيت و آزار قرار گيرند. چون عاقل و خردمند با همان موعظه و هشدار پند ميپذيرد ولى بهائم و حيوان تا زدن و شلاق در ميان نباشد روبراه نميشود.
٢٦- كز كراجكى. از مفيد ... از حفص بن قرط از حضرت صادق ٧ كه فرمود. آن كس كه مواعظ الهى را بپذير پس خوشا بحال او. و آن كس كه نپذيرد و سرپيچى نمايد پس آتش دوزخ براى او سزاوارتر است.
٢٧- مشكاة الانوار. حسن صيقل گويد از حضرت صادق ٧ سؤال كردم كه اين