مائده ١٠١- ١٠٢ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ‌ الى قوله تعالى‌ قَدْ سَأَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِها كافِرِينَ.

اى اهل ايمان خيلى سؤالات از چيزها ننمائيد كه اگر روشن شود و پاسخ اين پرسشها داده شود ناراحت ميشويد ... تا آنجا كه فرمود پيش از شما افرادى اين سؤالات را نمودند ولى در نتيجه به آن چيزها كافر شدند.

[اخبار]

١- كتاب احتجاج. از حضرت سجاد ٧ سؤال شد راجع به سخن گفتن و سكوت كداميك افضل و بهتر است؟ فرمود هر يك از سخن گفتن و سكوت آفات و زيانهائى دارد اگر طورى باشد كه از آفت و زيان سالم باشد البته گفتن بهتر از سكوت است عرض كردند چطور و بچه دليل؟ فرمود بدليل اينكه خداوند متعال انبياء، و اوصياء را براى سكوت و خاموش بودن مبعوث نفرموده است بلكه براى حرف زدن و ابلاغ مطالب و حقايق فرستاده است. استحقاق بهشت بوسيله كلام و سخن (عبادت) است كه بدست مى‌آيد نه از راه سكوت. و همچنين ولايت الهى از راه سخن تثبيت و تحقق مى‌يابد نه بوسيله سكوت و از راه سكوت نيست كه انسان از آتش دوزخ مصون ميماند همه اين فوائد از اثر كلام و سخن است من هرگز ماه را با خورشيد برابر نميدانم حتى اگر بخواهيم ارزش و فضيلت سكوت و خاموشى را توصيف كنيم بايد از راه كلام و سخن گفتن باشد ولى فضيلت و ارزش كلام را نميتوانيم بوسيله سكوت بيان كنيم.

٢- امالى صدوق. از پدرش ... از سليمان بن خالد از امام ششم ٧ از پدران خود از أمير مؤمنان عليهم السّلام كه فرمود. همه خوبيها در سه خصلت جمع شده ١- نظر و نگاه ٢- سكوت- ٣- كلام و سخن. هر نگاه و ديدنى كه عبرت و پندپذيرى در آن نباشد او سهو و غفلت است و هر سكوتى كه توام با فكر و انديشه نباشد آن غفلت و عدم توجه است و هر سخن و كلامى كه ذكر الهى نباشد آن لغو و بيهوده گفتن است بنا بر اين خوشا بحال كسى كه نگاهش عبرت و سكوتش انديشه و سخنش ذكر باشد و بر گناهش گريه كند و مردم از شرش در امان باشند. در ثواب الاعمال هم ابن متوكل ... از ابو حمزه از حضرت باقر از أمير مؤمنان عليهم السّلام نيز چنين نقل كرده. در محاسن. از حضرت صادق ٧ نيز همين طور نقل كرده است. در امالى از ابن وليد ... از ابو حمزه از حضرت باقر از امير