٧٥- مشكاة الانوار. حضرت صادق ٧ فرموده. غنا و عزت در حركت و جولانند هنگامى كه محل توكل را يافتند همان جا وطن ميكنند و نيز از آن حضرت است كه خداوند متعال بحضرت داود ٧ وحى فرمود كه هر بنده‌اى از بندگان من متمسك بمن شوند بدون اينكه توجه و چشم اميد از مخلوق داشته باشد و واقعا در دل و درون خود اين چنين باشد اگر آسمانها و زمين و آنچه در آنها است با او مكر و حيله بورزند من او را از ميان تمامى اينها نجات ميدهم. و هر كس كه توجهش بمخلوق باشد و دل بغير من به‌بندد من اسباب آسمانى را از او ميگيرم و زمين زير پايش را سخت و سفت مينمايم (از كوشش هيچ بهره‌بردارى نميكند) و هيچ باكى ندارم كه در كدام بيابانى هلاك شود. و نيز فرمود هرگز نشد كه رسول خدا ٦ در باره چيزى كه واقع شد و گذشت بگويد. اى كاش چنين نشده بود. و نيز از آن حضرت در آيه شريفه‌ إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِ‌ فرمود. يعنى ثناء و ستايش نموده و درود و سلام به آن حضرت بفرستيد. من عرض كردم از كجا پيامبر ٦ ميداند كه ما چنين نموده‌ايم؟ فرمود حجابها براى حضرت كنار ميرود و مى‌بيند و مى‌شنود. عرض كردم از چه راهى معلوم مى‌شود كه انسان مؤمن است واقعا؟ فرمود با تسليم شدن بخدا و راضى بودن بآنچه باو ميرسد گر چه مطبوع طبعش نباشد.

و از مشكاة الانوار است كه امير مؤمنان ٧ فرمود. ايمان داراى چهار ركن است ١- توكل بر خدا ٢- واگذارى كارها بخدا ٣- راضى بودن بقضاء خدا ٤- تسليم در برابر امر خدا. و از حضرت باقر ٧ است در باره آيه شريفه‌ فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ‌ نساء ٦٥ نه چنين است به پروردگارت سوگند اينان ايمان نياورده‌اند مگر اينكه در تمام كارها تو را حاكم بدانند. فرمود يعنى تسليم شده و راضى و قانع باشند بقضاء و حكم او.

و از حضرت صادق ٧ است كه فرمود خداوند متعال پيغمبرى را بسوى قومى مبعوث كرد و دستور مبارزه با آنان را باو داد. آن پيامبر اظهار ناتوانى كرد كه من با اين گروه نميتوانم بجنگم خداوند فرمود يا مبارزه كن و يا آتش را انتخاب نما. عرضه داشت خداوندا من طاقت آتش را ندارم پس خداوند وحى فرمود كه نصرت و پيروزى همين سال خواهد رسيد. آن پيامبر مطلب را با اصحاب خود در ميان گذاشت كه خداوند دستور جنگ با فلان گروه را صادر فرموده و من عرض كردم ما قدرت جنگ با آنان را نداريم خداوند