بقره ٢١ يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‌ هان اى مردم آن پروردگارى را كه شما و نياكان و گذشتگان شما را آفريده پرستش و عبادت كنيد باشد كه داراى تقوى شويد.

آيه ٣٨. فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌ آنان كه از هدايت و راهنمائى من پيروى نموده و عمل نمايند خوف و ترس بر آنها نيست و حزن و اندوه نخواهند داشت.

آيه ٥٨ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ‌ ما اجر و پاداش نيكوكاران را زياد مينمائيم.

آيه ٦٢. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى‌ وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌.

آنان كه ايمان آورده‌اند و آنان كه يهودى هستند و مسيحيان و ستاره‌پرستان. هر كس كه واقعا ايمان بخدا و روز قيامت داشته و عمل صالح انجام دهند پاداش آنان نزد پروردگارشان محفوظ و هيچ ترسى براى آنان نيست و محزون و اندوهناك نخواهند شد.

(البته تصور نشود كه اين آيه ميخواهد بگويد كه پيروان فعلى و كنونى تمام اديان از نظر خداوند همه مساوى با هم هستند و هيچ فرقى ندارند هر يك از آنان كه مبدء و معاد را قبول نموده و اعمالشان صالح باشد اهل نجات است گرچه مثلا رسالت پيامبر خاتم را و امامت ائمه را و حقايق اسلامى را نپذيرد. قطعا اين گونه تفسير بر خلاف ضرورت اسلام و قرآن است بلكه على الظاهر اين آيه در مقام بيان اين مطلب است كه اين نامها و انتساب باين دين و آن دين ملاك نجات و موجب افتخار نيست همچنان كه آيات ديگر قرآن اين حقيقت را با تعبيرهاى ديگر بيان كرده است مثلا در آيه ١٢٣ سوره نساء ميفرمايد.

لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ‌ ... وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ ...

نه آمال و آرزوهاى خام شما درست است و نه آرزوهاى اهل كتاب اين نامها و اين انتساب‌هاى گوناگون ملاك سعادت نيست كه من شيعه هستم يا سنى يا يهودى يا نصرانى كه در آيه ١١١ سوره بقره نيز ميفرمايد.

وَ قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى‌ تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ.