ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ١٢٧ - تفسير آيات

و على اللَّه فليتوكل المؤمنون- چون لازمه ايمان و اعتقاد بتوحيد اين است كه فقط باو توكل نمايد- و من يتوكل على اللَّه و هو حسبه- يعنى او كارهاى توكل‌كننده را كفايت خواهد كرد- ان اللَّه بالغ امره- خداوند بهدف و غرض خود خواهد رسيد و منظور و مرادش فوت نخواهد شد- قد جعل اللَّه لكل شي‌ء قدرا- براى هر چيز ميزان معين و تقدير خاصى دارد كه تغيير نخواهد كرد و اين بيان و توضيح لزوم و وجوب توكل است- قل هو الرحمن- كه من شما را باو دعوت ميكنم كه او صاحب تمام نعمتها است و همه آنها از ناحيه او است- لن يجيرنى من اللَّه احد- اگر معصيت و مخالفت خدا را بنمايم هيچ كس نميتواند مرا پناه بدهد- و لن اجد من دونه ملتحدا- و پناه گاهى جز درگاه او نمى‌يابم هرگز- و تبتل اليه تبتيلا- يعنى با عبادت و بندگى و با انقطاع از غير او و بريدن پيوند از ما سواى او پيوندت را فقط با او برقرار كن. على بن ابراهيم گفته يعنى خود را خالص كن براى او و از همه شوائب پاك و پاكيزه نما- و ما تشاءون الا ان يشاء اللَّه- مشيت و خواست شما فقط تابع مشيت و خواست الهى است كه در بعضى اخبار است كه اين آيه مربوط بائمه اطهار عليهم السّلام است.