نبودن بقضاء الهى است. و نيز فرمود قلم تقدير بر محبت خدا جارى شده آن كس كه توفيق الهى شامل حال او شده و بوسيله صفت رضا پاك و پاكيزه گشته است خداوند او را گرامى داشته و آن كس كه مبتلا به صفت رذيله سخط و راضى نبودن بقضاء الهى شده خداوند او را پست و بى‌ارزش نموده.

و الرضا و السخط خلقان من خلق اللَّه و اللَّه يزيد في الخلق ما يشاء.

و از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام. سزاوار است آن كس را كه معرفت و شناخت او از طريق صحيح الهى كامل شده كه رزق و روزى خود را از طرف خدا ديررس نبيند و خدا را در قضاء متهم نساخته و ناراضى نشود. و از حضرت صادق ٧ كه فرمود برآورده شدن حاجت‌ها بدست خدا است و اسباب و وسائل را خداوند در دست بندگان قرار داده پس هر كس كه حاجتش برآورده شد آن را با رضا و صبر از خدا بپذيرد.

امير مؤمنان ٧ فرمود. ملاك و معيار همكارى انسان با ديگران رضا و خشنودى و نارضايتى و تنفر است هر كس كه نسبت بكارى راضى و خشنود باشد در آن سهيم است گرچه شخصا آن را انجام نداده باشد و هر كس از عملى منزجر و متنفر باشد از آن كار بدور است و جزء جبهه مخالف محسوب مى‌شود.

و از حضرت سجاد ٧. كه فرموده. صفت صبر و صفت رضا از قضاء الهى سرچشمه طاعت خداوندى است. آن كس كه صبر كند و در تمام امور چه خوش آيند و چه ناخوش آيند راضى از قضاء خدا باشد خداوند هم قضاء امور را در هر حال بخير و صلاح او تمام ميكند. و يكى از ياران حضرت صادق ٧ بر آن حضرت وارد شد در حالى كه حضرت مريض بود در همان بيمارى كه از دنيا رفت و ديد وضع مزاج حضرت طورى بود كه بدن پژمرده و بكلى از بين رفته مثل اينكه جز سرش چيزى باقى نمانده است آن شخص خيلى متاثر شده و گريه كرد حضرت فرمود چرا گريه ميكنى؟ عرض كرد با اين حالتى كه شما را مى‌بينم آيا گريه نكنم؟ حضرت فرمود نه. گريه ندارد چون مؤمن هميشه در معرض خير است اگر تمام اعضاء و جوارحش قطعه قطعه شود برايش خير است و اگر مالك مشرق تا مغرب شود باز هم خير او است. تمامى خير و خوبى براى مؤمن در قضاء الهى است.

٧٦- مؤمن از زراره كه گفت شنيدم از حضرت باقر ٧ كه ميفرمود قضاء الهى هر چه باشد خير و خوبى است براى مؤمن و از حضرت صادق ٧ است كه خداوند هيچ گونه قضائى در حق مؤمن ندارد مگر اينكه خير مؤمن در آن است و اگر مالك شرق و غرب زمين گردد خير او است. سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمود:

فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا مؤمن ٤٤