ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم)
(١)
مقدمه پژوهش
١ ص
(٢)
اهميت و ارزش علم اخلاق
١ ص
(٣)
حايلى ميان إنسان و آتش
١ ص
(٤)
رنج سفر براى آموزش يك حديث
٢ ص
(٥)
تنها حلقه اتصال
٣ ص
(٦)
تلاش براى حفظ وحدت
٣ ص
(٧)
خوشبختى ملتها
٤ ص
(٨)
انگيزه ما از ترجمه اين كتاب
٥ ص
(٩)
فهرست مطالب
٣ ص
(١٠)
باب 60 اين باب در باره صدق راستگوئى و بيان مواردى كه ميتوان از راستگوئى خوددارى كرد و همچنين در باره لزوم و وجوب اداء امانت و برگرداندن آن بصاحب او
٥ ص
(١١)
آيات
٥ ص
(١٢)
اخبار و روايات
٧ ص
(١٣)
باب 61 باب شكر
٢٣ ص
(١٤)
آيات
٢٣ ص
(١٥)
اخبار باب
٢٧ ص
(١٦)
باب 62 در موضوع صبر و آسايش پس از گرفتارى است
٦٠ ص
(١٧)
آيات
٦٠ ص
(١٨)
اخبار
٦٤ ص
(١٩)
باب 63 اين باب در موضوع توكل - واگذارى كار بخدا - تسليم در برابر اراده و تقديرات الهى - نكوهش اعتماد بغير حق و لزوم گفتن ان شاء الله در هر كارى(مقيد ساختن هر پيش بينى باراده و بمشيت پروردگار) است
١٠٣ ص
(٢٠)
آيات
١٠٣ ص
(٢١)
تفسير آيات
١١٤ ص
(٢٢)
اخبار اين باب
١٢٨ ص
(٢٣)
باب 64(در باره سعى و كوشش در عمل و ترغيب و تاكيدى كه در اين موضوع شده است)
١٦٧ ص
(٢٤)
آيات
١٦٧ ص
(٢٥)
اخبار اين باب
١٨٢ ص
(٢٦)
باب 65 در باره انجام واجبات و دورى از محرمات است
٢٠٣ ص
(٢٧)
آيات
٢٠٣ ص
(٢٨)
اخبار اين باب
٢٠٤ ص
(٢٩)
باب 66 اين باب در باره اقتصاد و ميانهروى در عبادت و ادامه دادن حالت عبادت و در باره كار خير و سرعت و عجله در انجام آن و ارزش اعتدال و متوسط بودن انسان در تمام امور و استوار و ميان روى در عمل
٢١٨ ص
(٣٠)
آيات
٢١٨ ص
(٣١)
اخبار
٢١٨ ص
(٣٢)
باب 67(در باره ترك عجب و نداشتن صفت رذيله خودپسندى و راجع باعتراف و اقرار به تقصير و كوتاهى در عبادت)
٢٣٩ ص
(٣٣)
آيات
٢٣٩ ص
(٣٤)
اخبار
٢٣٩ ص
(٣٥)
باب 68 در اينكه خداوند متعال بجهت صلاح و شايستگى و ايمان انسان فرزندان و اعقابش و همسايگانش را حفظ و مورد عنايت قرار دهد
٢٤٧ ص
(٣٦)
آيات
٢٤٧ ص
(٣٧)
تفسير
٢٤٧ ص
(٣٨)
(باب 69 در اينكه خداوند هيچ كس را بگناهى كه ديگرى انجام داده عقاب و مواخذه نميكند)
٢٤٨ ص
(٣٩)
آيات
٢٤٨ ص
(٤٠)
باب 70 در باره اعمال نيك و كارهاى خوبى كه بعد از اعمال زشت واقع مىشود و تفسير آيه إن أحسنتم أحسنتم لأنفسكم
٢٤٩ ص
(٤١)
آيات
٢٤٩ ص
(٤٢)
(اخبار)
٢٤٩ ص
(٤٣)
باب 71 اين باب در باره مضاعف شدن ثواب حسنات و تاخير ثبت و ضبط گناهان از جهت فضل و كرم الهى و ثواب و پاداش بر نيت حسنه و تصميم گرفتن بانجام عمل نيك گر چه موفق بخود عمل نشود و در باره اينكه عزم و تصميم بر گناه تا وقتى خود عمل را مرتكب نشده عقاب و كيفر
٢٥٢ ص
(٤٤)
آيات
٢٥٢ ص
(٤٥)
اخبار
٢٥٣ ص
(٤٦)
باب 72 اين باب در باره ثواب كسى است كه اگر روش نيكى از خود بيادگار گذاشته و در باره آنچه كه پس از مرگ انسان باو ميرسد
٢٦٠ ص
(٤٧)
اخبار
٢٦٠ ص
(٤٨)
باب 73 باب خوشحال شدن بوسيله اعمال خوب و مسرورشدنش بكارهاى نيك
٢٦٢ ص
(٤٩)
اخبار
٢٦٢ ص
(٥٠)
باب 74 در باره وفاء بعهد و بعملى كه براى خدا بر خود لازم كرده(نذر)
٢٦٣ ص
(٥١)
آيات
٢٦٣ ص
(٥٢)
اخبار
٢٦٣ ص
(٥٣)
باب 75 در باره اينكه آرزوى موفق بودن به كارهاى نيك ثواب دارد و در باره اينكه انسان يك روش خيرى را بر خود لازم سازد و در اينكه بايد انسان راضى و خشنود باشد به آنچه كه انبياء و ائمه اطهار
٢٦٤ ص
(٥٤)
اخبار
٢٦٤ ص
(٥٥)
باب 76 در باره آماده شدن براى مرگ است
٢٦٦ ص
(٥٦)
اخبار
٢٦٦ ص
(٥٧)
باب 77 در باره عفت و پاكدامنى و نگهدارى شكم و دامن از حرام
٢٧١ ص
(٥٨)
آيات
٢٧١ ص
(٥٩)
اخبار
٢٧١ ص
(٦٠)
باب 78 در باره سكوت و سخن گفتن در جاى آنها و فضيلت خاموشى و ترك سخنان بيفايده
٢٧٧ ص
(٦١)
آيات
٢٧٧ ص
(٦٢)
اخبار
٢٧٧ ص
(٦٣)
باب 79 در باره گفتار خوب و برخورد نيك با مردم و تفكر و انديشيدن در سخنان و آنچه كه انسان ميگويد
٣٠٥ ص
(٦٤)
آيات
٣٠٥ ص
(٦٥)
تفسير
٣٠٥ ص
(٦٦)
اخبار اين باب
٣٠٦ ص
(٦٧)
باب 80 در باره فكر و انديشيدن و پند و اندرز گرفتن از عبرتها
٣٠٩ ص
(٦٨)
آيات
٣٠٩ ص
(٦٩)
اخبار اين باب
٣١٥ ص
(٧٠)
باب 81 در باره شرم و حياء از خدا و شرم و حياء از مردم
٣٢٥ ص
(٧١)
اخبار
٣٢٥ ص
(٧٢)
(باب 82 در باره سكون و آرامش و وقار و متانت و صدا را بلند نكردن است)
٣٣٣ ص
(٧٣)
آيات
٣٣٣ ص
(٧٤)
(اخبار)
٣٣٣ ص
(٧٥)
باب 83 در باره انديشه و تدبير و احتياط و تحقيق و تامل در كارها و ترك لجاجت است
٣٣٤ ص
(٧٦)
آيات
٣٣٤ ص
(٧٧)
اخبار
٣٣٤ ص
(٧٨)
باب 84 در باره غيرت داشتن و شجاعت است
٣٣٧ ص
(٧٩)
اخبار
٣٣٧ ص
(٨٠)
باب 85 در باره هيئت و خوبى قيافه و داشتن چهره خوب و نمايان شدن نشانه عبادت در سيماى انسان
٣٣٨ ص
(٨١)
آيات
٣٣٨ ص
(٨٢)
اخبار
٣٣٨ ص
(٨٣)
باب 86 در باره اقتصاد و اعتدال در زندگى و نكوهش اسراف و مذمت زيادهروى و كمروى است
٣٣٩ ص
(٨٤)
آيات
٣٣٩ ص
(٨٥)
(اخبار)
٣٣٩ ص
(٨٦)
باب 87 در باره سخاوت و جوانمردى و جود و بخشش است
٣٤٤ ص
(٨٧)
آيات
٣٤٤ ص
(٨٨)
اخبار
٣٤٤ ص
(٨٩)
باب 88 در باره كسى كه هنگام رغبت و علاقه و هنگام ترس و هنگام رضا و خوشنودى و هنگام غضب و شهوت بر خود مسلط باشد
٣٥٠ ص
(٩٠)
اخبار
٣٥٠ ص
(٩١)
باب 89 در باره اينكه بايد انسان در راه خدا و انجام وظيفه ملامت و سرزنش ديگران باكى نداشته و در امور دينى مداهنه و سازش نداشته باشد
٣٥٢ ص
(٩٢)
آيات
٣٥٢ ص
(٩٣)
اخبار
٣٥٢ ص
(٩٤)
باب 90 در باره عاقبتبخيرى و در باره اصلاح درون است
٣٥٤ ص
(٩٥)
آيات
٣٥٤ ص
(٩٦)
اخبار
٣٥٥ ص
(٩٧)
باب 91 در باره نام نيك و آنچه كه خدا در دل بندگان قرار ميدهد كه صالحين و خوبان را دوست داشته باشند و در باره كسى كه در مقام تحصيل رضاى الهى باشد گر چه موجب خشم و نارضايتى مردم باشد
٣٦٢ ص
(٩٨)
آيات
٣٦٢ ص
(٩٩)
اخبار
٣٦٢ ص
(١٠٠)
باب 92 در باره حسن خلق و تفسير آيه شريفه إنك لعلى خلق عظيم
٣٦٥ ص
(١٠١)
آيات
٣٦٥ ص
(١٠٢)
اخبار
٣٦٥ ص
(١٠٣)
باب 93 در باره حلم و عفو و بخشش و فرو بردن خشم و غضب است
٣٨٢ ص
(١٠٤)
آيات
٣٨٢ ص
(١٠٥)
تفسير
٣٨٣ ص
(١٠٦)
اخبار اين باب
٣٨٤ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص

ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢١٢ - اخبار اين باب

استحقاق بعدى استحقاق قبلى و متقدم را نابود كند و آنچه كه ميماند همه استحقاق بعدى و هيچ گونه تقابل و كسر و انكسارى در كار نباشد اين حرف و احباط اين چنينى از نظر ما و اصحاب ما باطل است و مذهب و نظر ابو على جبائى كه متاخر و اعمال بعدى بتمامه باقى و آنچه كه قبلا انجام داده بطور كلى حبط ميگردد اين نيز باطل و با آيات و اخبارى كه ميگويند هيچ عملى ضايع و تباه نميشود منافات دارد.

(و من يعمل مثقال ذره خيرا يره .....) ولى نظر ابو هاشم پسر ابو على با ظواهر نصوص منافاتى ندارد زيرا وقتى نباشد كه متقدم و اعمال قبلى هم در اعمال بعدى اثر كند و كسر و انكسار حاصل شود بنا بر اين هم اعمال گذشته موثر و نتيجه‌بخش است هم اعمال بعدى و هر يك از ديگرى بيشتر شد آن زيادى و اضافه باقى ميماند پس بطور كلى بحساب همه اعمال رسيدگى شده و هيچ عملى ضايع و تباه نشده و عامل هم اعمال خير و شر خود را ديده. و لكن پايه نظريه ابو هاشم كه گفته مطلوبست نميشود انسان هم مستحق عقاب باشد و هم مستحق ثواب و جمع ما بين اين دو با هم منافات دارد. البته اين زيربنا صحيح نيست چون از نظر هيچ گونه منافاتى بين اين دو استحقاق نيست و ممكن است هم ثواب داشته باشد و هم عقاب بلكه عقل بطور جزم و يقين حكم ميكند كه مثلا" دو نفرى كه يكى از آنها اطاعت بسيار زيادى انجام ولى مقدار كمى هم معصيت و گناه دنبال آن همه طاعت مرتكب شده و شخص ديگرى كه گناه و معصيت و هم چنين اطاعت و بندگى كرده فقط مختصرى و اندكى اين طرف از آن طرف بيشتر است. اين دو نفر بحكم عقل مساوى و برابر نيستند و همين طور كسى كه معصيت و طاعت هر دو را بيك ميزان انجام داده با آن كسى كه اساسا هيچ عملى نه خير و نه شر انجام نداده مساوى و برابر نيست.

يك وجه ديگر هم امكان دارد و آن اينكه ممكن است هنگامى كه انسان طاعتى را انجام داد عقاب سابق كه در اثر گناهى كه قبلا مرتكب شده ساقط شود ولى بعنوان عفو و مغفرت الهى و اين وجه از كلمات اصحاب ما رضوان اللَّه تعالى عليهم استفاده مى‌شود ولى در مورد ثواب ان تصور راه ندارد كه مثلا ثواب سابق ساقط شود البته امكان دارد استحقاق ثواب و يا وعده ثواب بر اطاعتهاى قبلى مشروط باين معنا باشد كه معصيتى دنبال آن نيايد همچنان كه ثواب ايمان و ثواب طاعت مشروط باين است كه در حال مرگ ايمانش را حفظ و با آن حالت از دنيا برود كه خيلى از اصحاب اين عقيده را دارند ولى اين اشتراط عمومى و شامل همه معاصى نيست كه هر معصيتى كه انسان مرتكب شود موجب سقوط ثواب اطاعت سابق گردد بلكه بعضى از معصيت‌هاى مخصوص است كه اين اثر سوء را دارد يعنى آن معصيتى كه در روايت نام برده شد و ضمنا آنچه كه در روايات ضعيف آمده كه موجب بطلان طاعت مى‌شود قابل‌