ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٨٤ - اخبار
مينوشت سپس شب كه ميشد حساب و بررسى ميكرد تمام آنچه را كه بسود و يا زيانش بود و ميگفت اى آه و حسرت كه خاموشان نجات يافتند و ما مانديم. و بعضى از اصحاب رسول خدا ٦ بمنظور خوددارى از سخنان بيجا يك عدد ريگ در دهان خود ميگذاشت و هنگامى كه ميخواست صحبت كند بررسى ميكرد اگر آن سخن براى خدا و در راه خدا و براى رضاى او بود آن ريگ را از دهان بيرون مىآورد. و خيلى از اصحاب هنگام تنفس مانند نفس كشيدن كسانى كه در حال غرق شدن هستند نفس ميكشيد و مانند مريضها صحبت ميكرد (خيلى ضعيف و كم). و همانا گفتن و سكوت عامل هلاكت و نجات مردم ميباشد. خوشا بحال كسى كه خداوند توفيق شناختن عيوب سخن و بجا بودن آن را باو عنايت فرموده و فوائد ارزنده خاموشى را دانسته است كه اين حالت از اخلاق و روش پيامبران است و كسى كه قدر و ارزش سخن را بداند رفيق و دوست خوبى براى سكوت خواهد بود و هر كس كه ارزش و لطائف خاموشى را بداند و سكوت را بر مخازن علمى و اندوختههاى فكرى خود امين قرار دهد سخن و سكوتش بطور كلى عبادت خواهد شد و جز خداى جبار هيچ كس بر عبادت او مطلع نخواهد شد.
٣٩- مصباح الشريعه حضرت صادق ٧ فرمود بوسيله سخن است كه پاكى و ناپاكى دل و علم و دانش و يا جهل و نادانى انسان آشكار مىشود امير مؤمنان ٧ فرمود انسان در زير زبانش نهفته است. بنا بر اين سخن خود را كاملا سنجيده و آن را بر عقل و معرفت خود عرضه كن و خوب دقت و تامل بنما اگر براى خدا و در راه رضاى او است سخن بگو و گر نه سكوت بهتر از آنست. و براى اعضاء و جوارح انسان هيچ عبادتى سبكتر و كم مئونهتر و پر ارزشتر و پربهاتر از سخنى كه براى خدا و در راه خدا باشد در نزد خدا نيست كه اين سخن براى نشر و بيان نعمتهاى خداوند بر بندگانش باشد. آيا نمىبينى كه خداوند متعال براى روشن شدن اسرار غيبى و كشف علوم نهفته خود و باز كردن خزائن وحى خويش بين خود و بين پيامبرانش بغير سخن چيز ديگرى قرار نداده و همين طور ميان پيامبران و امتهاى آنان. پس معلوم مىشود بهترين واسطه و مهمترين وسيله ابلاغ تكليف و برترين عبادتها سخن است و از طرفى هيچ گناهى فسادانگيزتر و زيانبارتر براى بنده كه كيفرش بسيار سريع و زودرس باشد و توبيخ و ملامتآورتر در نزد مردم (كه اين نتيجه تلخ خيلى زود مشاهده مىشود) باشد.
هيچ چيزى مانند زبان نيست و زبان مترجم و بيانگر درون و گزارشگر دل است و بوسيله زبان سر نهفته درون كشف مىشود و بر مبناى عمل زبان در قيامت حسابرسى مردم انجام مىشود. و زبان شرابى است كه بوسيله سخنانى كه براى غير خدا باشد عقل و انديشه