ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ١٩٩ - اخبار اين باب
ميدهد بنا بر اين مبادا خود را از اهل شر قرار دهيد و يا از اهل خير خود را خارج كنيد.
و فرمود. خدا شما را رحمت كند. بر طبق نشانههاى روشن (قوانين و احكام واضح) عمل كنيد كه راه روشن است و شما را به خانه امن و سلامت دعوت ميكند. هم اكنون شما در منزلگاه دستيابى برضا هستيد كه با فرصت و مهلتى كه داريد ميتوانيد رضايت و خشنودى خدا را جلب كنيد. پروندهها هنوز گشوده و باز قلمها آماده نوشتن. بدنها سالم. زبانها گويا و آزاد توبه پذيرفته و اعمال قبول مىشود.
و فرمود (در مقام ترغيب بعمل) عمل. عمل: پس از آن توجه به پايان. توجه به پايان كار. استقامت استقامت سپس صبر. صبر: ورع. ورع. براى شما پايان و عاقبتى تعيين شده. خود را بآنجا برسانيد. پرچم و راهنمائى معين گرديده بوسيله اين پرچم هدايت شويد. و براى اسلام هدف و نتيجهاى در نظر گرفته شده بآن هدف نهائى برسيد و با انجام فرائض و وظايفى كه برايتان تعيين شده حق خدا را ادا كنيد و از گرو آن بيرون آئيد كه من شاهد و گواه اعمال شما هستم و از جانب شما در قيامت حجت و دليل مىآورم:
آگاه باشيد. مقدرات سابق بوقوع پيوست و قضاء گذشته بالاخره انجام يافت و من باستناد وعده الهى و كلام او و دليل قرآنى سخن ميگويم. خداوند متعال فرموده.
إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ.
كسانى كه گفتند پروردگار ما اللَّه است. سپس در پاى اين گفتار ايستادند و استقامت كردند. فرشتگان بر آنها نازل ميگردند (و ميگويند) نترسيد و محزون نباشيد و بشارت باد بر شما بهشتى كه وعده آن بشما داده شده است: و شما (ربنا اللَّه) را گفتيد پس بر انجام دستورات او و در راهى كه فرمان داده و در طريق شايسته و راه نيك عبادتش استقامت كنيد و از دائره فرمانش خارج نشويد و در آن بدعتى قرار ندهيد و از آن منحرف نشويد چون آنهائى كه از طريقه حق خارج و منحرف شوند در روز قيامت از رحمت الهى بريده خواهند شد. تا آخر خطبه. و در بعضى از خطبههاى خود فرمودند. اكنون كه در متن زندگى و حيات هستيد به عمل بپردازيد. پروندهها باز. بساط توبه گسترده. فراريان و روگردانان از طريق حق به آن دعوت ميشوند. بدكاران و گنهكاران اميد بازگشت براى آنها هست.
پيش از آنكه چراغ عمل خاموش شود و مهلت از دست برود و اجل برسد و مدت زندگى پايان يابد. و پيش از اينكه در توبه بسته شود و فرشتگان ماموريتشان تمام و به آسمان روند (از فرصت استفاده نموده و كوشش كنيد) هر انسانى براى خودش از خودش بهرهبردارى كند و از حياتش براى پس از مرگش از جهان فانى براى جهان باقى و از اين سفرش براى