نجات يابد كسى كه خدا در تعقيب او است؟ و آن كس كه از خدا پيوند و رابطه‌اش را بريده و با غير خدا پيوسته است خداوند او را بهمان كس واگذار خواهد كرد (عنايتى باو نخواهد داشت).

٧٠- ابن شهر آشوب در بيان التنزيل گفته است. نمرود دستور جمع آورى هيزم را داد و در بيابان كوفه كنار نهر كوثا از قريه قطنانا هيزم انباشته شد و آنها را آتش زدند ولى از افكندن حضرت ابراهيم ٧ در آن آتش ناتوان شدند چون هر كس مى‌خواست اين كار را بكند قهرا خود او هم طعمه آتش ميشد. شيطان براى آنان منجنيق ساخت كه بوسيله آن ابراهيم را در آتش افكندند ابراهيم كه مى‌آمد بطرف آتش در هود جبرئيل رسيد گفت اى ابراهيم حاجتى دارى بگو گفت از تو خير (تو هم مانند من مخلوقى) خداوند مرا كافى است و چه مدافع خوبى است. ميكائيل آمد گفت باران و آب در اختيار من است اگر ميل دارى اين آتش را خاموش كنم. ابراهيم گفت نه نميخواهم. فرشته باد آمد گفت اگر ميخواهى فرمان دهم باد آتش را پراكنده نمايد گفت نميخواهم. جبرئيل گفت پس تو خود از خداوند درخواست كن. گفت علم و آگاهى او از حال من كافى از سؤال است.

٧١- دعوات راوندى پيامبر اسلام ٦ فرمود. هر كس داراى سه خصلت باشد خداوند خير دنيا و آخرت را براى او جمع كرده است راضى بودن بقضاء الهى- صبر و مقاومت در برابر گرفتاريها- و دعاء بهنگام سختى و آسايش. و حضرت صادق ٧ فرمود منشأ و سرآمد اطاعت الهى راضى بودن به آنچه خدا در باره بنده‌اش مقرر ميفرمايد چه مورد پسند طبع باشد و چه ناپسند.

٧٢- نهج البلاغه خوار و ناراحتى مصائب را نديده گير و گر نه هميشه بايد ناراحت باشى ٧٣- كنز كراجكى. لقمان بفرزندش فرمود. اى فرزند وثوق و اعتمادت بخدا باشد و سپس از مردم سؤال كن آيا شده است كسى وثوق و اعتماد بخدا داشته باشد ولى خدا او را نجات ندهد؟ اى فرزند توكل بر خدا كن و از مردم بپرس كيست آن كس كه بخدا توكل نمايد و خدا امور او را كفايت نكند؟ اى فرزند بينش و گمانت بخدا نيكو باشد و از مردم سؤال كن كيست آن كس كه گمان خود را بخدا نيكو نمايد و رفتار خدا را مطابق با گمانش نبيند.

٧٤- عده الداعى. از حضرت صادق ٧ سؤال شد توكل چيست؟ فرمود اينكه با داشتن خدا از هيچ چيز ترس نداشته باشى و نيز حضرت فرمود. كسى كه ميخواهد بفهمد چه ارزشى نزد خدا دارد پس به‌بيند كه خدا نزد او چقدر ارزش دارد اگر امر دائر شد بين خدا و غير خدا كدام طرف را مقدم ميدارد. كه خداوند مقام و منزلت بنده را در نزد خود