٨٢- تمحيص. از حضرت صادق ٧ كه بحضرت عرض شد عزيزترين مردم در نظر خدا كيست؟ فرمود كسى كه بهنگام عطاء سپاسگزار باشد و بهنگام بلا و گرفتارى صبر و تحمل نمايد.

٨٣- امالى. گروهى از ابى المفضل ... از حضرت هادى ٧ از پدران بزرگوار كه امير مؤمنان عليهم السّلام فرمود. خداوند متعال نعمتى به بنده‌اش نداده كه آن قلبا" سپاسگزار آن بشود مگر اينكه پيش از تمام شدن شكر زبانى مستحق ازدياد نعمت خواهد شد ٨٤- دره باهره. حضرت جواد ٧ فرمود. نعمتى كه شكر و سپاس آن نعمت نشود مانند گناهى است كه بخشوده نشود.

٨٥- نهج البلاغه امير مؤمنان ٧ فرمود هنگامى كه اطراف و جوانب نعمت بشما رسيد شما با كم شكرى دنباله او را فرارى ندهيد و نيز فرمود خداوند متعال در هر نعمتى حقى دارد هر كس آن حق را ادا كرد نعمت بر او زياد مى‌شود و هر كس كوتاهى كرد خود را در خطر زوال نعمت قرار داده و فرموده بترسيد از كوچ كردن و از دست رفتن نعمت كه هر چه فرار كرد اين طور نيست كه برگردد. و نيز فرموده است خداوند اين روش را ندارد كه در شكر را بروى بنده‌اى باز كند و توفيق سپاس باو بدهد ولى در افزايش نعمت را باو ببندد و در دعا را باز كند ولى در اجابت را مسدود نمايد و در توبه را باز كند ولى در مغفرت و بخشش را ببندد.

٨٦- مشكاة الانوار. از علاء بن كامل كه گفت بحضرت موسى بن جعفر عليها السّلام عرضه داشتم. خداوند چيزهائى بمن عنايت فرموده كه تصور نمى‌كردم به آنها برسم و نميدانم اينها از كجا آمده و بچه طريق فراهم شده؟ حضرت فرمود آيا نميدانى كه اين حالت و اين اعتراف به نعمت خودش يك نحوه سپاس و شكر است؟ و در روايتى است كه فرمود حمد و سپاس را كوچك مدان شايد مقصود اين است كه حمد و سپاس بزرگترين عامل جلب نعمت است.

و از سعد بن يزيد كه گفت بحضرت صادق ٧ عرض كردم. من مى‌بينم كسانى را در ناراحتى و ضيق معيشت و تهيدستى زندگى ميكنند ولى من در توسعه و آسايش زندگى هستم و دستم را بهر كارى كه ميبرم مى‌بينم بسود و خير من تمام مى‌شود از طرفى مى‌بينم كسانى را كه از من بهتر و برترند چنين نيستند و با اين وضع من ميترسم كه اين فراوانى نعمت و سود زياد استدراج و كيفرى باشد از خدا براى گناهان من (وسائل آسايش بيشتر فراهم شود كه در نتيجه توفيق انجام‌