بهشت بدور و بآتش نزديك است. و بآن انسانى سخاوتمند گفته مى‌شود كه در راه طاعت الهى و براى خدا بخشش كند گر چه يك قرص نان و يا يك شربت آب باشد. پيامبر اسلام ٦ فرمود سخاوت بايد از ملك خود باشد و براى خدا باشد ولى آن كس كه در معصيت خدا صرف مال و اسراف مينمايد سخط و خشم الهى را با خود حمل ميكند و چنين شخصى نسبت بخود بخيل‌ترين مردم است تا چه رسد به ديگران چون از هواى نفسش پيروى و از دستور خدا تخلف و تمرد نموده (و نه تنها به خودش هيچ نفعى نرسانده بلكه خود را در معرض سخط و غضب الهى قرار داده است) خداوند ميفرمايد.

وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ‌ عنكبوت ١٣ بارهاى سنگينى را حمل نموده و بارهاى سنگين ديگرى با بارهاى خود حمل مى‌نمائيد.

پيامبر اكرم ٦ فرمود. فرزند مغرور آدم مرتب ميگويد ملك من. ملك من.

مال من. مال من. اى بيچاره كجا بودى تو؟ آن وقتى كه ملك بود و تو اصلا نبودى. و آيا براى تو جز آنچه خورده‌اى كه از بين رفته و يا پوشيده‌اى كه آنهم كهنه و پوسيده شده و يا آنچه صدقه داده‌اى و باقى گذاشته‌اى براى خود. آيا غير اينها چيزى براى تو هست؟ و آنچه كه بعنوان صدقه داده‌اى معلوم نيست آيا موجب رحمت و مغفرت تو باشد يا موجب عقاب و عذاب تو؟ بنا بر اين خوب فكر كن كه مال ديگران در نظر تو محبوب‌تر از مال خودت نباشد. امير مؤمنان ٧ فرمود. آنچه كه پيش فرستاده شده و انفاق شده براى صاحبان ملك است و آنچه كه بماند براى وارث‌ها است. و آنچه كه اكنون در دست تو جز مغرور شدن و فريب خوردن به آن چيزى عائدت نميشود. چقدر ميخواهى سعى و كوشش داشته باشى در طلب دنيا؟ و تا كى ميخواهى ادعاى واهى بنمائى؟ آيا ميخواهى خود را فقير و ديگران را غنى سازى؟ ١٨- جامع الاخبار. رسول خدا ٦ فرمود. بهشت منزلگاه سخاوتمندان است. و حضرت صادق ٧ فرمود سخاوتمند بزرگوار كسى است كه مال خود را در حقش و در راه حق انفاق كند. از حضرت صادق روايت است كه فرمود. شخص جاهل و نادانى كه با سخاوت باشد از شخص روزه‌دار بخيل بهتر و افضل است. و در حديث ديگرى از حضرت صادق ٧ است كه رسول خدا ٦ فرمود. جوان سخاوتمندى كه در گناه فرو رفته باشد در نظر خدا محبوب‌تر است از پيرمرد عابدى كه بخيل باشد. حسن وشاء گويد از حضرت رضا ٧ شنيدم كه ميفرمود. شخص با سخاوت. بخدا و به بهشت و به مردم نزديك و از آتش دوزخ بدور است و بخيل از خدا و از مردم و از بهشت دور و به آتش نزديك است. پيامبر اكرم ٦ فرمود. مردم بر چهار دسته‌اند ١- با سخاوت ٢- بزرگوار ٣- بخيل ٤- پست. سخاوتمند ميخورد بخشش هم ميكند. بزرگوار خود نميخورد و بخشش ميكند