ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣٣٩ - (اخبار)

باب ٨٦ در باره اقتصاد و اعتدال در زندگى و نكوهش اسراف و مذمت زياده‌روى و كم‌روى است.

[آيات‌]

سوره فرقان ٦٧ وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً".

بندگان خدا كسانى هستند كه بهنگام انفاق نه اسراف ميكنند و نه كم روى و ميان اين دو. يك حالت متوسط و معتدل دارند.

(اخبار).

١- دعوات راوندى. حضرت صادق ٧ فرمود. چهار گروه هستند كه دعاى آنها مستجاب نميشود ١- كسى كه در خانه خود بنشيند و بگويد. خدايا رزق و روزى مرا عنايت فرما. كه خداوند در پاسخ او ميفرمايد. مگر من دستور رفتن دنبال روزى را بتو ندادم؟ ٢- كسى كه همسرش را اذيت نموده و ناراحتش نمايد و او در حق همسرش نفرين كند. كه ميفرمايد مگر من اختيار طلاق او را بتو نداده‌ام؟ ٣- كسى كه داراى ثروتى باشد و آن را تباه نمايد و بگويد خدايا بمن رزق و روزى بده كه ميفرمايد. مگر من بتو دستور ندادم كه در زندگى اقتصاد و اعتدال و شايستگى داشته باشى؟ سپس حضرت آيه بالا را قرائت فرمود.

٤- كسى كه مال خود را بدون شاهد و گرفتن سند بديگرى قرض دهد (و وام‌گيرنده نكول و انكار كند و وام دهنده دعا كند) كه ميفرمايد مگر من دستور شاهد و سند گرفتن را ندادم؟ ٢- نهج البلاغه حضرت فرمود. قناعت سرمايه‌اى است كه تمام نميشود. و فرمود. جوانمرد و بخشنده باش ولى تبذير و زياده‌روى نكن. و اندازه را در نظر بگير و كم روى ننما. و فرمود وقتى كه قضايا و پيش آمدها آن طورى كه ميخواهى نشد ديگر از وضع و حالى كه در آن هستى ناراحت مباش. فرمود براى سرمايه و ملك و مال صفت قناعت پس و براى رسيدن به نعمت خوش اخلاقى كافى است. و از حضرت على ٧ از تفسير آيه شريفه.

فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً.

(ما به چنين شخصى زندگى پاكيزه‌اى خواهيم داد) سؤال شد؟ فرمود منظور داشتن صفت قناعت است. و فرمود كسى كه راضى بروزى الهى شود هيچ وقت بر گذشته اندوه نخواهد داشت.

مؤلف در فصل جوامع مكارم قسمتى از احاديث مربوط باين باب نقل شد.

٣- خصال. ابن وليد ... از شخصى از حضرت باقر ٧ كه فرمود. دنيا وضع ثابت و برقرارى ندارد. بنا بر اين آنچه كه براى تو مقرر شده گرچه ناتوان و ضعيف باشى‌