بدستت خواهد آمد و آنچه كه بر ضرر تو مقرر شده او هم خواهد آمد و تو نميتوانى از آن خوددارى نمائى گرچه قوى و نيرومند باشى. سپس حضرت دنبال اين سخن فرمود. كسى كه خود را از آنچه كه از دستش رفته نااميد و مايوس به‌بيند بدنش در آسايش است و كسى كه قانع باشد بآنچه كه بدستش آمده چشمش روشن خواهد بود (البته در هر حال وظائفش را بايد انجام دهد).

٤- امالى طوسى. فحام از منصورى. از حضرت هادى از پدران خود از حضرت صادق عليهم السّلام در تفسير آيه‌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً.

فرمود منظور قناعت است.

٥- امالى معانى و امالى طوسى از على ٧ سؤال شد چه نوع قناعتى بهتر است؟

فرمود قناعت بآنچه خطا عطا فرموده.

٦- علل الشرائع. ابن متوكل ... از هشام بن سالم از حضرت صادق ٧ كه فرمود. هيچ مالى سودمندتر از قناعت باندك و بحد كافى نيست.

٧- معانى از پدرش مرفوعا از پيامبر ٦ كه فرمود جبرئيل امين تفسير قناعت را اين چنين كرده است. بآنچه از دنيا بتو رسيده است قانع بوده و در مقابل اندك سپاسگزار و بآن قناعت نمائى.

٨- قرب الاسناد. ابن طريف ... از على ٧ كه فرمود. انسان حقيقت ايمان را نچشيده تا وقتى كه در او سه خصلت باشد ١- فقه و فهميدن دين ٢- صبر و مقاومت در برابر مشكلات ٣- و اندازه نيكو داشتن در زندگى.

مؤلف. همين حديث در باب صفات مؤمن با سند ديگرى نقل شد.

٩- خصال. از پدرش ... از ابن ميمون كه حضرت صادق ٧ فرمود. من ضامنم براى شخص معتدل در زندگى كه هرگز فقير نشود.

١٠- خصال. از پدرش ... از داود رقى از حضرت صادق ٧ كه فرمود. اعتدال و ميانه‌روى چيزى است كه خداوند او را دوست دارد و اسراف مورد غضب و بغض الهى است حتى بدور افكندن هسته خرما و حتى زيادى آب آشاميدنى را بزمين ريختن كه بدردى ميخورد در ثواب الاعمال هم اين طور نقل شده است.

١١- خصال. از پدرش ... از عباسى كه گفت از حضرت رضا ٧ در موضوع خرج كردن براى اهل و عيال و خانواده اجازه خواستم. حضرت فرمود اين كار ميان دو كراهت و دو عمل زشت است. عرض كردم فدايت شوم آن دو عمل زشت و ناپسند را متوجه نشدم‌