٥٤- ثواب الاعمال از پدرش ... از موسى بن ابراهيم از امام هفتم ٧ كه فرمود خداوند چهره و قيافه بنده و خلق و خوى او را نيكو نميكند مگر اينكه از سوزانيدن او بآتش شرم و حيا مينمايد (چنين شخصى بالاخره موفق بتوبه و نجات از آتش مى‌شود) ٥٥- خصال در وصاياى پيامبر ٦ بعلى ٧ چنين آمده. يا على سه چيز است كه اگر اينها در كسى نباشد هيچ عملى نخواهد داشت ١- ورع و تقوائى كه او را از گناهان باز دارد ٢- اخلاق خوشى كه با مردم مدارا نمايد ٣- حلم و بردبارى كه نادانى و جهالت نادان را بوسيله آن بر طرف نمايد. در محاسن هم از پدرش از نوفلى از سكونى از حضرت صادق از پدرانش عليهم السّلام از آن حضرت نيز چنين نقل شده.

٥٦- محاسن. ابراهيم از ابن ابى عمير از حماد از حضرت صادق ٧ كه فرمود حسن خلق و خوراندن غذا بديگران از علائم ايمان است.

٥٧- محاسن احمد بن محمد ... از حضرت باقر كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و عليهم فرمود ايمان حسن خلق است و غذا دادن و براى مهمان قربانى كردن حيوان.

٥٨- صحيفه الرضا از پدرانش عليهم السّلام كه رسول خدا ٦ فرمود اگر انسان پاداش حسن خلق را ميدانست خوب ميفهميد كه نيازمند بحسن خلق است.

٥٩- صحيفه الرضا از پدرانش عليهم السّلام كه على بن ابى طالب ٧ فرمود.

خلق خوب در سر لوحه پرونده مؤمن است.

٦٠- فقه الرضا. از حضرت عالم حديث ميكنم كه فرمود. در شگفتم از كسى كه با مال خود برده‌ها را خريده و آزاد مينمايد چرا با حسن خلق خود آزادها را نميخرد؟ ٦١- مصباح الشريفه. حضرت صادق ٧ فرمود. اخلاق نيكو جمال و زينت دنيوى و آسايش اخروى است و موجب كمال دين و نزديكى بخداوند است و حسن خلق را فقط دوست خدا و برگزيده او دارا است زيرا خداوند متعال الطاف خود و حسن خلق را در مظاهر انوار بلند خود (انسانهاى كامل) و جلوه‌گاه جمال پاك خود قرار ميدهد چون او خصلتى است مخصوص كسانى كه او را بهتر مى‌شناسند و حقيقت ارزش حسن خلق را جز خدا كسى نميداند و رسول خدا ٦ فرمود. زمان ما بحسن خلق خاتمه يافته است (شايد مقصود اين باشد كه يكى از رسالت‌هاى من كه خاتم پيامبران هستم تكميل اخلاق است) و خلق خوش زيباترين برنامه‌هاى دين و باارزش‌ترين چيزهائى است كه در ميزان اعمال نهاده مى‌شود و زشت‌خوئى فاسدكننده عمل است همان طورى كه سركه و ترشى عسل را فاسد ميكند و اگر درجات عاليه را هم طى كند ولى بالاخره بسوى پستى و ذلت خواهد رفت. رسول خدا ٦ فرمود حسن خلق درختى است در بهشت و صاحب خلق خوش بشاخه آن گرفته كه او را بسوى بهشت ميكشاند و زشت‌خوئى هم‌