ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٢٤ - اخبار
تصنع كمتر از اين مقدارى كه مىبينم عبادتت باشد كه خداوند متعال وقتى بندهاى را دوست داشت (اعتقاد و انديشهاش خوب و در مقام عمل تسليم باشد) بهمان اعمال اندك از او راضى و خشنود خواهد شد. بيان لفظ دون منصوب بفعل مقدر است (اصنع دون).
٨- كافى. از حميد بن زياد ... از عمرو بن جميع از حضرت صادق ٧ كه رسول اكرم ٦ فرمود.
يا على ان هذا الدين متين فاوغل فيه برفق و لا تبغض الى نفسك عباده ربك ان المنبت يعنى المفرط لا ظهرا ابقى و لا ارضا قطع فاعمل عمل من يرجوا ان يموت هرما و احذر حذر من يتخوف ان يموت غدا اى على اين دين استوار و محكم است پس روش و حركت دينى تو بايد با حوصله و مدارا باشد و عبادت خدا را در نظر خودت مبغوض و ناپسند نكن چون كسى كه افراط و تندروى داشته پشت و كمر مركب را زخمى و رنجور كرده و در عين حال مسافتى را هم طى نكرده تو مانند كسى عمل كن كه اميد بقاء و عمر زيادى را داشته باشد و ترس و خوف تو مانند كسى باشد كه ميترسد فردا بميرد. بيان فاعمل عمل من يرجوا ان يموت هرما يعنى در عمل داراى حوصله و تانى باش و عجله و شتاب نكن مثل كسى كه اميد بقاء و عمر طولانى را دارد كه هيچ عجله ندارد و كارها را با حوصله و بردبارى انجام ميدهد. و يا باين معنا كسى كه چنين اميدى دارد و ميخواهد اين بدن را تا حدود هشتاد و صد سال نگه دارد بدن را خيلى به رنج و زحمت نمىافكند و با روزه زياد و شبزندهدارى و امثال اين اعمال بدن را لاغر و نحيف نميكند. تو هم اين طور باش.
و احذر حذر ولى نسبت به محرمات احتياط كامل داشته مانند كسى كه فردا ميميرد. و اينكه حضرت نسبت بعبادات دستور تانى و شتاب نداشتن را داده ولى نسبت به محرمات بر عكس كه اميد زنده ماندن و طول عمر را نداشته باشد شايد از اين جهت است كه عبادت امور عملى و انجام كار است و البته در انجام اين اعمال بدن بزحمت مىافتد و از كارهاى ديگر بايد صرف نظر كرد و آنها را تعطيل نمود و لذا دستور داده كه با اعتدال و ميانه- روى باشد كه در نتيجه بدن ناراحت نشود و اعمال عبادى هم با نشاط انجام شود و بساير كارها و زندگى هم كاملا برسد و حقوق ديگر تضييع نشود.
ولى معصيت و گناه ترك است و امور عدمى و انجام ندادن است كه در آن نه رنج و زحمت هست و نه مشغول شدن به چيزى و كارى است كه بساير كارها نتواند برسد پس بايد مانند كسى شد كه ميترسد فردا بميرد و خداى نخواسته در حال معصيت و گناه باشد و گفته شده اين فرق از اين جهت است كه انجام طاعتها امور مستحبى است و الزامى نيست ولى