تسخير ما قرار داد. قتاده گفته. خدا شما را تعليم داده كه هنگام سوارى چگونه گفتارى بگوئيد. عياشى با سند خود از حضرت صادق ٧ نقل نموده كه فرمود: متذكر شدن نعمت اين است كه بگوئى. حمد و سپاس خدائى را كه ما را باسلام هدايت نمود. و قرآن را بما آموخت و با بعثت پيامبرش بر ما منت نهاد پس از اينها آيه‌ سُبْحانَ الَّذِي‌ را تا آخر وَ إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ‌ بخواند و اما آيه‌ رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ.

اين آيه در بعضى از نسخه‌ها ذكر نشده. و بر فرض بودن اين آيه در آيات بيان شكر منظور اين است كه موسى بن عمران ٧ خداوند را به نعمت فقر سپاسگزارى نموده.

پروردگارا من نيازمندم به آنچه به من عنايت فرموده‌اى. چون اين آيه مشتمل بر اقرار و اعتراف به منعم حقيقى و متوجه شدن باو در تمام كارها است. و از امير مؤمنان ٧ نقل شده كه فرمود: بخدا قسم موسى ٧ از خداوند جز نانى كه بخورد چيزى نخواست چون او گياه زمين ميخورد و تا مدتى خوراكش گياه بود بطورى كه رنگ سبز گياه از زير پوست بدنش ديده ميشد از جهت لاغرى زياد و آب شدن گوشت بدنش.

و همچنين پروردگار سبحان تعليم داد بنوح پيغمبر ٧ راه و روش سپاسگزارى را كه هنگام ورود به كشتى و يا هنگام خروج از كشتى اين طور بگويد رب انزلنى ... كه اول آيه چنين است.

فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا" مُبارَكاً"- هنگامى كه تو و همراهانت بر كشتى مستقر شديد بگو حمد و سپاس خدا را كه ما را از اين گروه ستمكار نجات داد و بگو خداوندا مرا بمنزل و جايگاه مبارك و نيكوئى فرود آر (منزلا) را ابو بكر با فتح ميم و كسر زاء قرائت كرده كه به معناى محل فرود مى‌شود و گفته شد منظور همان خود كشتى است پس از سوار شدن چون نوح و همراهان بداخل كشتى نازل و وارد شدند و گفته شده منظور سرزمين فرود آمدن كشتى است. ولى ديگران و قراء ديگر منزلا" با ضم ميم و فتح زاء قرائت كرده‌اند كه باين ترتيب مصدر ميمى و بمعناى انزال و فرود آمدن با بركت. بنا بر اين بركت در كشتى يعنى نجات يافتن. و در خروج و پس از خروج بركت يعنى نسل و اولاد فراوان و گفته شده يعنى محل پرآب و درخت و انت خير- المنزلين و خدايا تو بهترين فرود آورندگان هستى. چون احدى نميتواند ديگرى را از آفات و بليات مصون داشته و از هر جهت نيازهاى او را تامين كند جز ذات مقدس خداوندى پس معلوم شد كه اين آيه بيان شكر نعمت است كه خداوند امر باو فرموده و نيز توجه و توسلى است بدرگاه او. و هر كس كه بهنگام نزول در منزل و خانه اين آيه را بخواند شكر