ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٤٨ - آيات

(باب ٦٩ در اينكه خداوند هيچ كس را بگناهى كه ديگرى انجام داده عقاب و مواخذه نميكند).

در اين باب فقط دو آيه ذكر شد گر چه در پاورقى آيات و اخبار زيادى ذكر شده ولى در متن كتاب همين دو آيه است.

[آيات‌]

١ سوره فاطر ١٨ وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌ وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى‌ حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى‌- الى قوله تعالى- وَ مَنْ تَزَكَّى فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ.

كسى كه خوددارى حمل و بارى است بار گناه و زور و بال ديگرى باو متوجه نخواهد شد و اگر كسى كه داراى ثقل گناه است استدعا و التماس كمك و برداشتن بار گناه و فريادرسى را از ديگرى بنمايد بهيچ وجه باو تحميل نخواهد شد اگر چه طرف از بستگان و خويشانش باشد تا آنجا كه فرمود هر كس كه تزكيه و خود سازى نمايد فوائدش عائد خود او خواهد شد و بازگشت همه بسوى خداست.

٢- سوره زمر ٧ وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌ ثُمَّ إِلى‌ رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌.

و هيچ كس وزر و وبال ديگرى را متحمل نخواهد شد سپس بازگشت شما بسوى خدا است كه شما را به نتايج اعمالتان آگاه ميفرمايد.