ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣١١ - آيات
لَقَدْ كانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبابِ.
در سرگذشت آنها براى خردمندان عبرت. اندرزى هست.
رعد ٣ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ.
در اين مطلب آيات و نشانههائى است براى مردم انديشمند.
حجر ٧- ٧٧ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ. وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ. إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ.
در اين سرگذشت نشانههائى است براى هوشياران. و اين ويرانهها بر سر راه عبور اينها برقرار است. كه در اين قصه نشانهاى است براى مؤمنين.
نحل ١١ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ.
و در آيه ٣٦ است.
فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ.
مؤمنون ٨٦ قُلْ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ.
بگو آيا بخود نمىآئيد.
فرقان ٥٠ وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً".
ما اين باران رحمت را ميان آنها در نقاط مختلف ميريزيم و ميگردانيم ولى توجه ندارند و اكثر مردم جز ناسپاسى و ناشكرى چيزى ندارند.
و در آيه ٧٣ آمده وَ الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْها صُمًّا وَ عُمْياناً".
بندگان حق هنگامى كه آيات الهى بآنها تذكر داده مىشود با حالت كرى و كورى با آنها مواجه نميشوند و بىتفاوت نيستند بلكه از اين آيات بهرهبردارى ميكنند.
نحل ٦٢ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ.
كم است پندپذيرى شما.
و در آيه ٦٩ است.
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ.
بگو. در زمين گردش كنيد و ببينيد پايان كار تبهكاران چگونه شد.
العنكبوت ٢٠ قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
به آنان بگو. در روى زمين سير كنيد و دقت نمائيد كه ابتدا خلقت و آفرينش چگونه بوده (خداوند موجودات را از نيست به هست آورده) سپس همان خدا مجددا" در عالم آخرت اين موجودات را مىآورد. قطعا خداوند متعال بهر آفرينشى توانا است.