بيان. اين حديث دلالت بر اين دارد كه نيت و تصميم عفو باعث غلبه بر دشمن مى‌شود ٩- كافى. محمد بن بكير ... از زراره از حضرت باقر ٧ كه زن يهوديه را كه گوشت گوسفند را مسموم كرده كه رسول خدا را مسموم نمايد خدمت حضرتش آوردند رسول خدا ٦ باو فرمود چرا اين كار را كردى؟ آن زن گفت چنين فكر كردم. كه اگر محمد ٦ پيامبر باشد اين گوشت زهرآلود باو زيان نميرساند و اگر پادشاه و سلطان است و بى‌جهت مدعى نبوت است من با اين كارم مردم را از او راحت كرده‌ام. و پس از اين مذاكره حضرت او را مورد عفو قرار داد.

بيان. اين حديث دلالت بر اين دارد كه عفو از كافر هم خوب است گر چه در صدد قتل و كشتن انسان باشد و براى تبرئه خود حرفها و دليلهاى دروغين بياورد. ظاهر اكثر اخبار اين است كه حضرت از آن گوشت ميل فرمود ولى از اثر اعجاز تاثير فورى نكرد و در پاره از روايات آمده كه اثر زهر در جسد مباركش باقى ماند تا پس از دو سال وفات نمود و شهيد شد. كه با اين حادثه خداوند متعال كرامت نبوت و فضيلت و ارزش شهادت را براى حضرت جمع نمود و در ميان اهل سنت اختلاف است و رواياتشان مختلف است كه آيا حضرت آن زن يهوديه را بقتل رسانيده يا نه در اكثر روايات ما و آنها آمده است كه حضرت عفو فرمود و آن زن را نكشت ولى بعضى عقيده دارند كه حضرت او را كشت و از ابن عباس روايت شده كه حضرت او را در اختيار بازماندگان بشر كه از آن گوشت خورده و مرده بود گذاشت و آنها او را كشتند كه با اين قول جمع بين روايات مختلف نموده‌اند.

١٠- كافى. على بن ابراهيم ... از جابر از حضرت باقر ٧ كه فرمود سه چيز است كه موجب ازدياد عزت مى‌شود براى مسلمان ١- گذشت از كسى كه باو ظلم نموده ٢- بخشش بكسى كه او را محروم كرده ٣- پيوند و ارتباط با كسى كه رابطه دوستى و خويشى را بريده است.

١١- كتاب عدد. كه در ضمن داستان احضار منصور دوانيقى حضرت صادق ٧ را و توبيخ و پر خاش او نسبت بحضرت كه حديث طولانى است حضرت در پاسخ منصور فرمود كه پدرم از پدرش از جدش عليهم السّلام كه پيامبر ٦ فرمود. روز قيامت منادى از عرش الهى صدا ميزند آگاه باشيد هر كس كه پاداش او بر من (خدا) است بلند شود. و غير از كسانى كه از برادر دينى خود عفو و گذشت نمود كسى بلند نميشود. تا آخر حديث طولانى.

١٢- كافى. محمد بن يحيى ... از محمد بن عبد اللَّه كه گويد از حضرت رضا ٧ شنيدم كه ميفرمود. انسان جزء عابدان محسوب نميشود تا وقتى كه حليم و بردبار باشد. و در بنى اسرائيل چنين مقرر بود كه كسى كه مشغول عبادت ميشد از عابدين محسوب نميشد تا اينكه‌