و سلم فرمود كه هر كه خدا او را بر كارى ثوابى وعده كند بآن از برايش بزودى وفاء خواهد كرد و هر كه خدا او را بر كارى عقابى وعيد كند در آن باختيار باشد كه اگر خواهد بآن وفاء ميكند و اگر نخواهد نميكند.

حديث كرد ما را ابو على حسين بن احمد بيهقى در نيشابور در سال سيصد و پنجاه و دويم گفت كه خبر داد ما را محمد بن يحيى صولى گفت كه حديث كرد ما را ابو ذكران گفت كه شنيدم از ابراهيم بن عباس كه ميگفت در مجلس حضرت امام رضا ٧ بوديم كه گناهان كبيره را بياد يك ديگر آوردند و آنها را و قول معتزله را در آنها كه آمرزيده نميشود ذكر كردند پس امام رضا ٧ فرمود كه حضرت صادق ٧ فرمود كه قرآن بخلاف قول معتزله نازل شده خداى جل و علا فرموده كه‌ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى‌ ظُلْمِهِمْ‌ يعنى «و بدرستى كه پروردگار تو هر آينه خداوند آمرزش است از براى مردمان با ظلم و ستم ايشان» و مؤلف ميگويد كه اين حديث طولى دارد و ما موضع حاجت را از آن فرا گرفتيم.

حديث كردند ما را احمد بن محمد بن هيثم عجلى و احمد بن حسن قطان و محمد بن احمد سنانى و حسين بن ابراهيم بن احمد بن هشام مكتب دار و عبد اللَّه بن محمد صانع و على بن عبد اللَّه وراق «رضى اللَّه» عنهم گفتند كه حديث كرد ما را ابو العباس احمد بن يحيى بن زكرياء قطان گفت كه حديث كرد مرا بكر بن عبد الله بن حبيب گفت كه حديث كرد ما را تميم بن بهلول گفت كه حديث كرد مرا ابو معاويه از اعمش از حضرت جعفر بن محمد ٨ كه در آنچه از برايش وصف فرمود از شريعتهاى دين فرمود كه خدا هيچ تنى را تكليف نميكند و در رنج نمى‌افكند مگر آن مقدار كه كمتر از طاقت و گنجايش قدرتش باشد و آن را ببالاتر از طاقتش تكليف نميكند و كارهاى بندگان آفريده شده است بآفريدن تقدير و اندازه كردن نه آفريدن تكوين و هستى دادن و خدا آفريننده هر چيزيست و ما نه بجبر قائليم و نه بتفويض و خداى عز و جل شخص به را بيمار نميگيرد يعنى بيگناه را بگناهكار بازخواست و مؤاخذه نمى‌فرمايد و خداى عز و جل اطفال را بگناهان پدران عذاب نميكند زيرا كه در كتاب محكم خويش فرمود كه‌ وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ