مؤمن و مصدق است آنچه را كه وعده داده و تحقيق‌كننده آنست كه آن را ثابت خواهد خواهد فرمود و معنى دوم آنكه خدا محقق است كه وحدانيت خود را در نزد آفريدگانش تحقيق كرده و حقيقت خود را بايشان شناسانيده بجهت آنچه از علامات و آياتى چند از بينات و گواهان و عجائب تدبير و لطائف تقديرش آشكار فرموده و معنى سيم آنكه خدا ايشان را از ظلم و جوار ايمن ساخته و حضرت صادق ٧ فرمود كه جناب بارى عز و جل مؤمن ناميده شده زيرا كه او كسى را كه فرمان برادرش باشد و او را اطاعت كند از عذاب خويش ايمنى دهد و بنده خدا مؤمن ناميده شده زيرا كه او بر خدا ايمن باشد و خدا امان و زنهار او را اجازه ميكند و ممضى ميدارد و آن حضرت ٧ فرمود كه مؤمن كسى است كه همسايه‌اش را از بديهاى خود ايمن سازد و نيز آن حضرت ٧ فرمود كه مؤمن كسى است كه مسلمانان او را بر مالها و جانهاى خود ايمن دارند.

«مهيمن» مهيمن معنيش شاهد است و اين چون قول خداى عز و جل‌ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ‌ يعنى و نيز اين قرآن كه ما بسوى تو فرو فرستاديم نگهبانى است بر كتب كه محافظت آنها ميكند از تغيير چه هر چه در آنها تغيير ميدهند از وى راست مى‌شود و مؤلف گفته يعنى شاهد بر آنست يعنى گواهيست بر آنچه پيش از اين بوده از كتاب بصحت و حقيقت آن و معنى دويم آنكه مهيمن از آن نامى است مبنى آن امين و امين نامى است از نامهاى خداى عز و جل بعد از آن مهيمن از آن بنا شده بزيادتى ميم و ياء چنان كه مبيط بروز مسيطر از بى‌طرف بروزن حيدر و بيطار بناء شده و هر سه كسى است كه پزشكى چاروا يعنى طبابت و درمان خداى عز و جل بعد از آن بنا شده بزيادتى ميم و ياء چنان كه مبيطر بروزن مسيطر آنها كند و اصل در آن مؤيمن بوده و همزه بهاء قلب شده چنان كه همزه رقت و ايهات بهاء قلب شده و هر وقت و هيهات گفته شده و اراقه و هراقه هر دو بمعنى ريختن آب و امثال آنست و هيهات و ايهات اسم فعل بمعنى ماضى‌اند بمعنى بعد يعنى دور شد و امين نامى است از نامهاى خداى عز و جل و كسى كه الف را طول داده و آمين بر وزن ياسين گفته يا آمين را اراده كرده يعنى اى امين و مراد اين است كه همزه مفتوح را كه حرفى است از حروف نداء بر سرش بيرون آورده و بعد از اجتماع دو همزه مفتوح دويم را