كه موسى بن عمران چون با پروردگارش مناجات كرد گفت كه اى پروردگار من آيا تو از من دورى تا من تو را نداء كنم يا در نزديكى كه با تو راز گويم خداى جل جلاله وحى فرمود كه من همنشين كسى هستم كه مرا ياد كند موسى عرض كرد كه اى پروردگار من من در حالى باشم كه تو را از اين بزرگتر ميشمارم كه در آن حال تو را ياد كنم فرمود كه اى موسى مرا بر هر حالى ياد كن.

حديث كرد ما را على بن احمد بن محمد بن عمران دقاق «رضى» گفت كه حديث كرد ما را محمد بن ابى عبد اللَّه كوفى گفت كه حديث كرد ما را محمد بن اسماعيل برمكى از على بن عباس از حسن بن راشد از يعقوب بن جعفر جعفرى از ابو ابراهيم حضرت موسى بن جعفر ٨ كه گفت در نزد او گروهى مذكور شدند كه گمان ميكردند يا مذكور شد كه گروهى گمان ميكنند كه خداى تبارك و تعالى بسوى آسمان دنيا فرود مى‌آيد فرمود كه خداى تبارك و تعالى فرود نميآيد و احتياج باين ندارد كه فرود آيد جز اين نيست كه منظر و نظرگاهش از نزديك و دور برابر است نزديكى از او دور نباشد و هيچ دورى باو نزديك نباشد و احتياج ندارد بلكه باو احتياج باشد و او است خداوند افزونى و نيست خدائى مگر او كه عزيزيست حكيم كه آنچه گويد و كند درست باشد اما قول وصف‌كنندگان كه خداى تبارك و تعالى فرود مى‌آيد جز اين نيست كه اين را كسى ميگويد كه او را بسوى نقصان يا زياده نسبت ميدهد و هر متحركى محتاج است بكسى كه او را حركت دهد يا بآن حركت كند پس گمانهاى بد را بخدا گمان كرده و هلاك شده پس در صفاتش حذر كنيد از آنكه بر حدى بايستيد كه او را بنقصان يا زياده يا حركت يا زوال يا برخاستن يا نشستن اندازه كنيد چه خدا جليل و بزرگتر است از وصف آنها كه او را وصف ميكنند و از نعت آنها كه او را نعت گويند و از توهم آنها كه در باب او توهم مينمايند وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ الَّذِي يَراكَ حِينَ تَقُومُ وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ‌ يعنى و توكل نما بر خداوند غالب مهربانى كه تو را مى‌بيند در هنگامى كه برميخيزى و مى‌بيند گرديدن تو را در ميان نمازگزارندگان يا در صلب خدا پرستان.

و بهمين اسناد از حسن بن راشد از يعقوب بن جعفر از حضرت كاظم ٧ مرويست‌