اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ٢٠٨ - «باب بيست و نهم» در بيان نامهاى خداى تبارك و تعالى و فرق ميانه معانى آنها و معانى نامهاى آفريدگان

ندارند و پيوسته بر آنها مقتدر بوده و حال آنكه موجود نبوده‌اند چنان كه گفته مى‌شود كه‌ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌ و روز دين كه روز قيامت است موجود نشده.

«مترجم گويد» كه اين تفسير بنا بر آنست كه يوم الدين كه مضاف اليه مالك است مفعول به يعنى مالك امور در روز جزاء چنان كه مفسر آن گفته‌اند و عجب از ايشان كه هيچ يك وجه اول را ذكر نكرده‌اند با آنكه آن در تفسير امام ٧ در اول مذكور است و لفظ آيه در اين معنى كمال ظهور دارد.

على على معنيش قاهر است پس خداى على خداوند على و علاء و تعالى يعنى صاحب قدرت و مظهر قهر و اقتدار است گفته مى‌شود كه علا الملك علوا يعنى بزرگوار و غالب شد پادشاه و بر بالاى زير دستان بر آمد و در باب هر چيزى كه بلند شده باشد گفته مى‌شود كه علا يعلو علوا او علا يعلى علاية و معلاة بفتح ميم جاى كسب شرف است و در كتب لغت آن را بكسب شرف و بزرگوارى تفسير كرده‌اند و آن از معالى است و علو هر چيزى برفع عين و خفض آن يعنى ضم و كسر و بفتح آن نيز اعلا و برتر آنست و فلانى از عليه مردمانست و آن اسم است و در صحاح جوهرى مذكور است كه گفته مى‌شود كه فلانى از عليه مردمانست و آن جمع رجل على است يعنى مرد بزرگوار بلند مرتبه مانند صبى و صبيه يعنى كودك و كودكان و عليه بالا خانه است و در قاموس مذكور است كه عليه مردمان و على ايشان بكسر هر دو معظم ايشان است و معنى ارتفاع و بلند شدن و از جابر آمدن و ببالا رفتن و فرود آمدن از خداى تبارك و تعالى منفى و دور شده و معنى دويم آنكه آن جناب برترى دارد يعنى متعالى است از امثال و همتايان و آنچه وسوسه‌هاى جاهلان در آن فرورفته و فكرهاى گمراهان بسوى آن انداخته شده پس آن جناب على و بزرگواريست متعالى از آنچه ستمكاران ميگويند برترى بزرگ و اما اعلى پس معنيش على و قاهر است و قول خداى عز و جل بموسى ٧ كه‌ لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى‌ آن را تأكيد ميكند و ترجمه آيه اينست‌