رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٨٠ - فصل دهم در نبوت و معجزات و كرامات و منامات و مثل آنها

پس چون معنى غيبى در نفس متصوّر شود[١]، باشد كه بزودى منطوى‌[٢] گردد و اثرش نماند. و باشد كه بر متخيّله اشراق كند و از متخيّله در حسّ مشترك افتد و صورت غيب‌[٣] مشاهده كرده آيد. و باشد كه صورتى‌[٤] خوب بيند[٥] كه سخنى‌[٦] هر چه خوبتر مى‌گويد. و باشد [كه ندائى شنود][٧] و يا[٨] مكتوبى بيند[٩]، و اين جمله در حسّ مشترك [باشد. و افتد][١٠] كه متخيّله آن را رها كند و بضدّ او يا مانند او نقل‌[١١] كند؛ اگر در خواب بود، [بتعبيرش حاجت افتد][١٢]؛ و اگر در بيدارى بود، تأويلش بايد[١٣].

(٩٣) و خواب عبارتست از انحباس روح از ظاهر در باطن‌[١٤].

و هر كه در ملكوت فكرى دائم كند، و از[١٥] لذّات حسّى و از مطاعم پرهيز كند الا بقدر حاجت و بشب نماز كند، و بر بيدار داشتن‌[١٦] شب مواظبت نمايد، و وحى الهى بسيار خواند و تلطيف سر كند بافكار لطيف، و نفس را در بعضى اوقات تطريب نمايد، و با ملاى اعلى مناجات كند و تملّق كند، انوارى‌[١٧] برو اندازند هم چو برق خاطف، و متتابع شود[١٨] چنانكه در غير[١٩] وقت رياضت نيز آيند[٢٠]. و باشد كه صورتهاى خوب نيز بيند[٢١]. و باشد كه نفس را خطفه‌اى‌[٢٢] عظيم افتد بعالم غيب. و در حسّ مشترك روشنائى افتد روشن‌تر از آفتاب، و لذّتى با او. اين نور[٢٣] روشن‌روانان را ملكه شود،

[١] متصور شود: مصور شودH مصور شده باشدS

[٢] منطوى: منطبع، منطبوى‌S

[٣] غيب:+ كه ندائى شنوندS

[٤] صورتى: صورت‌SH

[٥] بيند: بينندF

[٦] سخنى: سخن‌SH

[٧] كه ندائى شنود: كه ندائى شنوندF كه براى‌H ,-S

[٨] و يا:-H

[٩] بيند: بينندSF

[١٠] باشد و افتد: افتدSH

[١١] نقل: فعل‌F

[١٢] بتعبيرش حاجت افتد: بتعبير حاجت‌H

[١٣] تاويلش بايد: بتاويل‌SH

[١٤] در باطن: بباطن‌SH

[١٥] از:-SH

[١٦] بيدار داشتن: بيدارى‌F

[١٧] انوارى: و انوارى‌F

[١٨] شود: شوندF

[١٩] غير: عين‌H

[٢٠] آيند: آيدH

[٢١] بيند: بينندF

[٢٢] خطفه‌اى: خطيفه‌F

[٢٣] نور: انوارSH